مقام درخواست وفور و بسيارى و راهگشايى به بهره‌مندى از بركات و خيرات و حسنات ماه مبارك رمضان از پروردگار متعال مىباشد و خلاصه رسول‌اللَّه - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - مىفهماند كه همه چيز را از او سبحانه بايد خواست و به خود و عمل خويش نبايد اعتماد داشت . دعاى روز بيستم ماه رمضان ( 625 ) « أَللَّهُمَّ افْتَحْ عَلَىَّ [ لِى ] فِيهِ أَبْوابَ الْجِنانِ ، وَ أَغْلِقْ عَنِّى فِيهِ أَبْوابَ النِّيرانِ ، وَ وَفِّقْنِى فِيهِ لِتِلاوَةِ الْقُرْآنِ ، يا مُنَزِّلَ السَّكِينَةِ فِى قُلُوبِ الْمُؤْمِنِينَ ! » « 1 » خداوندا ! در اين روز درهاى بهشت را بر [ يا : براى ] من بگشاى و درهاى آتش‌هاى [ جهنّم ] را ببند و به قرائت قرآن موفّق گردان ، اى فروفرستنده‌ى آرامش در دل‌هاى مؤمنين ! تأثير عمل در رهايى از آتش و ورود به بهشت در اين دعا ، سه حاجت مهم معنوى از خداوند متعال در زمان حيات دنيوى تقاضا شده است : 1 . گشوده شدن درهاى بهشت ؛ 2 . بسته شدن درهاى آتش ؛ 3 . توفيق خواندن قرآن . بر كسى پوشيده نيست كه درهاى بهشت و جهنّم وقتى براى كسى گشوده و بسته مىشود كه در اين جهان بر طبق دستورات الهى و سنّت نبوى - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - عمل نمايد و آن چه بر خلاف آن است ، ترك كند و گرنه تنها با خواستن و عمل نداشتن ،

--> ( 1 ) . اقبال الاعمال ، ص 194 .