دهد ، از او سپاسگزارى مىكنى و اگر آن چه را كه مورد پسند و خشنودى توست به سوى تو بالا فرستد ، براى او ذخيره مىفرمايى . لزوم آمادگى در شب‌هاى قدر امام - عليه‌السل - مىفرمايد : خداوندا ! غرض از توجّه به اين شب‌ها ، تقرّب جستن به تو و اخلاص در عمل و عنايت داشتن تو به بندگان و خشنود شدنت از ايشان مىباشد . چنان چه تقرّب به جنابت را در اين سه شب خواستار شوند ، آن‌ها را از درگاهت دور نمىكنى ؛ و اگر در مسألت آنان اخلاص ببينى ، آن‌ها را نمىرانى ؛ و چون عمل صالحى از ايشان ببينى ، مورد عنايتت قرار مىدهى و چنان چه كارهايى را كه خشنوديت در آن است انجام دهند ، برايشان ذخيره خواهى كرد . خلاصه آن كه با اين دو بخش امام - عليه‌السّلام - بندگان را توجّه مىدهد كه چگونه بودن در اين سه شب ارزش دارد ، نه دنبال شب قدر گرديدن ( اگر چه آن خود حسابى دارد ) . چه بسا كسانى كه هر سه شب را درك مىكنند ؛ ولى در اثر آماده نبودن براى برخوردارى از نعمت‌هاى حضرت حق ، تهيدست از امور معنوى و اخروى و دنيوى و مقدّرات نيك الهى از اين شب‌ها بيرون مىروند . لذا مىفرمايد : ( 535 ) « أَللَّهُمَّ ! فَأَمِدَّنِى فِيها بَالْعَوْنِ عَلى ما يُزْلِفُ لَدَيْكَ ، وَ خُذْ بِناصِيَتِى إِلى ما فِيهِ الْقُرْبى إِلَيْكَ ، وَ أَسْبِغْ مِنَ الْعَمَلِ فِى الدّارَيْنِ سَعْيِى . . . » « 1 » خداوندا ! پس در اين شب مرا با يارى كردن بر [ انجام ] آن چه كه به پيشگاهت نزديك و داراى منزلت مىكند ياورى فرما و [ موى ] پيشانى [ و

--> ( 1 ) . اقبال الاعمال ، ص 207 و 208 .