الشيخ علي سعادت پرور (پهلوانى تهرانى)
280
نور هدايت ( شرح معارف فرازهاى كليدى ادعيه بر اساس كتاب اقبال الاعمال) (فارسى)
تمام اختيار ] مرا بگير و به سوى آن چه كه مايهى نزديكى به توست بكش و در دار دنيا و آخرت عمل و كوششم را كامل گردان . . . لزوم توجه به كيفيت اعمال و دعاها در شب قدر از اين بخش خوب ظاهر مىشود كه در شب قدر بندگان بايد چه بخواهند و چگونه باشند و چگونه شوند . شايسته است خوانندگان بقيّه دعا و خواستهها را ملاحظه فرمايند . دعاى شب بيست و سوم ماه رمضان ( 2 ) معناى « سبّوح » و توجه بنده به فقرزدايى خويش اين دعا از رسولاللَّه - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - روايت شده و دعايى توحيدى است كه به نكات مهم آن اشاره مىشود و پيش از آن ، به بيان معناى لغوى و حقيقى تسبيح و تقديس و علّت آمدن آن دو در ابتداى هر جمله از جملههاى دعا پرداخته مىشود ؛ زيرا در چهارده مورد ابتداى اين دعا ، جملهى « سُبُّوحٌ قُدُّوسٌ » آمده و سبّوح در لغت از صفات الهى دانسته شده به اعتبار اين كه او سبحانه از هر بدى منزّه است و گفتهاند : « سُبْحانَ اللَّه » يعنى « أَبْرأُ اللَّهَ مِنَ السُّوءِ بَرائَةً . » « 1 » ؛ ( خداوند را به گونه ويژهاى از بدى به دور و بر كنار و بىزار مىدانم . ) بنابراين ، شايد دعا به اعتبار لفظ « سُبُّوحٌ » در مقام اين باشد كه به بندگان الهى توجّه دهد ، خداوند - تباركوتعالى - از هر عيب و نقص عالَم خلقى و فقر و ذلّت و غيره مبرّا است و حتّى به بندگان و بندگى ايشان احتياج ندارد و امّا آنها به علّت فقر ذاتى كه دارند ، به تمام وجود به حضرتش محتاجند . اين جاست كه مىتوان ( به احتمال ) به علّت تكرار لفظ « سُبُّوحٌ » در شب قدر پى برد ؛ زيرا با اين توجّه ، اگر كسى خداوند متعال را بخواند از استجابت محروم نخواهد بود .
--> ( 1 ) . اقرب الموارد ، مادّهى سبح .