شده ، شانزده حاجت به ميان آمده ، كه در اين جا به بيان تفسير قسمتى از آن حوايج مىپردازيم : ( 515 ) « أُرْزُقْنِى خَوْفَ الْعامِلِينَ وَ عَمَلَ الْخائِفِينَ . » « 1 » بيم و هراس عمل كنندگان و عمل هراسناكان را به من روزى فرما . اهميت تقاضاى خوف و عمل خائفان از اين دو جمله و جمله‌هاى ديگرى كه مىآيد ، معلوم مىشود حوايج ، حاجت‌هايى نيست كه تنها غير كمّلين آن را تقاضا نمايند ، بلكه شايسته است صاحبان كمال والاى انسانيّت نيز تمنّاى آن‌ها را داشته باشند و دو حاجت فوق ، شاهد بر آن مىباشد ، خداوند مىفرمايد : - عَيْناً يَشْرَبُ بِها عِبادُ اللَّهِ يُفَجِّرُونَها تَفْجِيراً يُوفُونَ بِالنَّذْرِ وَ يَخافُونَ يَوْماً كانَ شَرُّهُ مُسْتَطِيراً وَ يُطْعِمُونَ الطَّعامَ عَلى حُبِّهِ مِسْكِيناً وَ يَتِيماً وَ أَسِيراً إِنَّما نُطْعِمُكُمْ لِوَجْهِ اللَّهِ لا نُرِيدُ مِنْكُمْ جَزاءً وَ لا شُكُوراً إِنَّا نَخافُ مِنْ رَبِّنا يَوْماً عَبُوساً قَمْطَرِيراً فَوَقاهُمُ اللَّهُ شَرَّ ذلِكَ الْيَوْمِ وَ لَقَّاهُمْ نَضْرَةً وَ سُرُوراً « 2 » چشمه‌اى كه بندگان خدا از آن مىنوشند و [ به محض اراده و خواست ] به خوبى چمشه را مىشكافند [ و آب آن را جارى مىسازند ] ، به نذر خود وفا نموده و از روزى كه شرّش گسترده و فراگير مىشود ، بيم دارند . . . ما تنها براى روى [ و نام‌ها و صفات و يا خشنودى ] خدا به شما خوراك داديم . و هيچ پاداش و يا سپاسگزارى را [ در برابر آن ] نمىخواهيم ، به راستى كه ما از پروردگارمان از [ گزند ] روز بسيار اخمو و گرفته و بسيار سخت بيم داريم ، پس خداوند آنان را از شرّ آن روز نگاه داشت و با برافروختگى و شادمانى از آن‌ها استقبال نمود .

--> ( 1 ) . اقبال الاعمال ، ص 202 . ( 2 ) . سوره‌ى انسان ، آيات 6 - 11 .