و هر كس كار نيكى را كسب نموده و انجام دهد ، بر نيكى او مىافزاييم ، به راستى كه خداوند بسيار آمرزنده و سپاسگزار است . - وَ مَنْ تَطَوَّعَ خَيْراً فَإِنَّ اللَّهَ شاكِرٌ عَلِيمٌ « 1 » و هر كس از روى ميل و رغبت ، خيرى را انجام دهد ، مسلّماً خداوند سپاسگزار و داناست . دوام توجه ؛ معناى تقاضاى رغبت به حق تعالى درباره‌ى رغبت به پروردگار « أَلرَّغْبَةَ إِلَيْكَ » ، پس از دست يافتن بنده به مقامات يقين و ايمان و رضا و غيره ، شايد بتوان گفت مراد ، دوام توجّه به او سبحانه باشد ؛ زيرا تنها رسيدن به كمالات ارزش تمامى ندارد ، ارزش آن‌ها به دوام حالات است . دوام رغبت به او سبحانه نيز از اين موارد مىباشد . خداوند سبحان نسبت به عدّه‌اى از انبيا - عليهم‌السّلام - مىفرمايد : - إِنَّهُمْ كانُوا يُسارِعُونَ فِي الْخَيْراتِ وَ يَدْعُونَنا رَغَباً وَ رَهَباً وَ كانُوا لَنا خاشِعِينَ « 2 » به راستى كه آنان در كارهاى خير پيشى مىگرفتند و ما را با حالت ميل و رغبت و بيم و هراس مىخواندند و در برابر [ درگاه ] ما خاشع و فروتن بودند . دوام رغبت ؛ مقام مخلَصين از بيان « كانوا » در آيه شريفه مىتوان دوام رغبت را استفاده نمود . اما نسبت به فراز « وَ الْإِنابَةَ إِلَيْكَ » انابه ، همان رجوع به تمام وجود بنده است به او سبحانه و آن در مرحله‌ى اعلاى يقين و شهود بنده از فناى فعل و صفت و كمال و ذات خويش ( كه منزلت مخلَصين است ) حاصل مىشود . خداوند مىفرمايد :

--> ( 1 ) . سوره‌ى بقره ، آيه‌ى 158 . ( 2 ) . سوره‌ى انبيا ، آيه‌ى 91 .