الشيخ علي سعادت پرور (پهلوانى تهرانى)

248

نور هدايت ( شرح معارف فرازهاى كليدى ادعيه بر اساس كتاب اقبال الاعمال) (فارسى)

- وَ الَّذِينَ اجْتَنَبُوا الطَّاغُوتَ أَنْ يَعْبُدُوها وَ أَنابُوا إِلَى اللَّهِ لَهُمُ الْبُشْرى « 1 » و كسانى كه از پرستش طاغوت و غير خدا اجتناب نموده و [ با تمام وجود ] به سوى خدا بازگشتند ، بشارتشان باد . - اللَّهُ يَجْتَبِي إِلَيْهِ مَنْ يَشاءُ وَ يَهْدِي إِلَيْهِ مَنْ يُنِيبُ « 2 » خداوند هر كس را كه بخواهد ، به سوى [ درگاه ] خود برگزيده و هر كس را كه [ به تمام وجود ] توبه و بازگشت نمايد ، به سوى خود هدايت مىفرمايد . - إِنَّ إِبْراهِيمَ لَحَلِيمٌ أَوَّاهٌ مُنِيبٌ « 3 » به راستى كه حضرت ابراهيم [ - عليه‌السّلام - ] بردبار و بسيار دعاگو و بيمناك و [ به تمام وجود ] بازگشت كننده بود . ( 513 ) « وَ لا تَفْتِنِّى بِطَلَبِ ما زَوَيْتَ عَنِّى بِحَوْلِكَ وَ قُوَّتِكَ . » « 4 » و مرا به واسطه‌ى جستجوى آن چه كه به قدرت و نيروى خود از من بازداشته‌اى ، آزمايش مفرما . معناى دقيق طلب دفع فتنه و آزمايش جمله‌هاى فوق پس از جمله‌ى « وَ رَضِّنِى بِما قَسَمْتَ لِى » به معناى خاصى اشاره دارد . بشر همواره ، به اقتضاى عالَم بشريّت و احتياجات ماديش و به اقتضاى فطرت توحيدى و معنوىاش ، همواره بايد خواهان امور مادّى و معنوى خويش باشد و خداوند هم او را از عطاياى خود نسبت به هر دو امر محروم نمىدارد ؛ با اين همه ، گاهى به جهت بعضى مصالح كه او سبحانه مىداند و يا جهت ترك شكر نعمت از سوى بنده ، وى را از عطاياى معنوى يا مادّى محروم مىدارد تا شايد به خود آيد . اين جاست كه

--> ( 1 ) . سوره‌ى زمر ، آيه‌ى 17 . ( 2 ) . سوره‌ى شورى ، آيه‌ى 13 . ( 3 ) . سوره‌ى هود ، آيه‌ى 75 . ( 4 ) . اقبال الاعمال ، ص 198 .