و پاسى از شب را با [ قرائت ] قرآن بيدار باش ، در حالى كه اين نماز افزون [ بر ديگر نمازهاى واجب ] مخصوصاً بر تو واجب است ، اميد آن كه پروردگارت تو را به مقام محمود و جايگاه ستوده برانگيزاند . و در زيارت عاشورا هم تقاضاى آن شده است : « وَ أَسْأَلُهُ أَنْ يُبَلِّغَنِى الْمَقامَ الْمَحْمُودَ لَكُمْ عِنْدَاللَّهُ . » « 1 » و از خدا درخواست مىنمايم كه مرا به مقام محمودى كه شما نزد خدا داريد ، نايل گرداند . و خداوند درباره‌ى حضرت ابراهيم - عليه‌السّلام - مىفرمايد : إِنَّ إِبْراهِيمَ كانَ أُمَّةً قانِتاً لِلَّهِ حَنِيفاً وَ لَمْ يَكُ مِنَ الْمُشْرِكِينَ شاكِراً لِأَنْعُمِهِ اجْتَباهُ وَ هَداهُ إِلى صِراطٍ مُسْتَقِيمٍ وَ آتَيْناهُ فِي الدُّنْيا حَسَنَةً وَ إِنَّهُ فِي الْآخِرَةِ لَمِنَ الصَّالِحِينَ « 2 » به راستى كه حضرت ابراهيم [ - عليه‌السّلام - يك تنه ] امّت و خداپرست [ و يا : فروتن ] و بدون انحراف بود و از مشركان نبود ، در حالى كه شكر نعمت‌هاى خدا را به جاى آورده و سپاسگزارى مىنمود ، خداوند او را برگزيده و به راه راست هدايت فرمود و ما او را در دنيا به نيكى عطا فرموديم و در آخرت مسلّماً از صالحان و شايستگان خواهد بود . معناى دقيق اعطاى حسنه به حضرت ابراهيم - عليه‌السّلام - از اين آيه شريفه استفاده مىشود ، عطا شدن « حسنه در دنيا » از طرف خداوند به حضرت ابراهيم - عليه‌السّلام - ، همان مقام اجتباء و هدايت به صراط مستقيم و در يافتن منزلت محمود است ؛ البته حالًا نه مقاماً كه مخصوص رسول‌اللَّه - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - مىباشد و بدين جهت است كه در آخرت از صالحين ( نبى اكرم و اوصايائش

--> ( 1 ) . كامل الزّيارات . ( 2 ) . سوره‌ى نحل ، آيات 120 و 122 .