و اين ، همان مقام مخلَصين و محبّين است كه قرآن شريف در موارد بسيار از آن تمجيد مىفرمايد . اين جاست كه خواننده‌ى خبير به معناى جمله‌ى گذشته : « وَ إِسائَتِى مَغْفُورَةً » تصديق نموده و نيز به حقيقت بيان جمله‌ى آينده كه در تعقيب جمله‌ى گذشته مىآيد ، آگاه خواهند شد . ( 509 ) « وَ إِيماناً يُذْهِبُ الشَّكَّ عَنِّى . » « 1 » و ايمانى كه شكّ و دودلىام را از بين ببرد . مرحله‌ى اعلاى ايمان در قلب مخلَصين ذيل دعاى ابوحمزه ، مجموع جمله‌ى گذشته و جمله‌ى فوق ، اين گونه ذكر شده است : « إِيماناً تُباشِرُ بِهِ قَلْبِى ، وَ يَقِيناً صادِقاً حَتّى أَعْلَمَ . . . » « 2 » ؛ ( ايمانى [ از تو مسألت دارم ] كه به وسيله‌ى آن ، خود همدم و مباشر قلبم گردى و يقين راستينى ، تا اين كه بدانم . . . ) مقدّم و مؤخّر شدن « إِيماناً » و « يَقِيناً » ، ضررى به واقع معنى نمىرساند ؛ زيرا مراد از ايمان ، همان مرحله‌ى اعلاى آن است كه در آن جا حقّ سبحانه ( به بيانى كه گذشت ) مباشر قلب بنده مىشود . خداوند سبحان مىفرمايد : فَمَنْ يَكْفُرْ بِالطَّاغُوتِ وَ يُؤْمِنْ بِاللَّهِ فَقَدِ اسْتَمْسَكَ بِالْعُرْوَةِ الْوُثْقى لَا انْفِصامَ لَها وَ اللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ « 3 » پس هر كس به طاغوت و غير خدا كفر ورزيده و به خدا ايمان آورد ، مسلّماً به دستاويز استوارى چنگ زده است كه هيچ تَرَكى براى آن نخواهد بود و خداوند شنواى آگاه است .

--> ( 1 ) . اقبال الاعمال ، ص 198 . ( 2 ) . اقبال الاعمال ، ص 76 . ( 3 ) . سوره‌ى بقره ، آيه‌ى 256 .