وسوسه‌ى آن كه در دل مىگردد ] ، به آن‌ها مىرسد ، متذكر شده و ناگهان بينا [ دل ] مىگردند . - وَ مَنْ يَعْشُ عَنْ ذِكْرِ الرَّحْمنِ نُقَيِّضْ لَهُ شَيْطاناً فَهُوَ لَهُ قَرِينٌ « 1 » و هر كس از ياد خداوند بسيار مهربان و رحمت گستر ، كور [ دل ] گردد ، شيطانى را براى او مىگماريم تا همراه او گردد . و به شيطان مىفرمايد : - إِنَّ عِبادِي لَيْسَ لَكَ عَلَيْهِمْ سُلْطانٌ إِلَّا مَنِ اتَّبَعَكَ مِنَ الْغاوِينَ « 2 » به راستى تو ، هيچ تسلّطى بر آنان [ بندگانم ] نخواهى داشت ، مگر گمراهانى كه از تو پيروى نمايند . و در مقام نقل قول ابليس مىفرمايد : - قالَ فَبِعِزَّتِكَ لَأُغْوِيَنَّهُمْ أَجْمَعِينَ إِلَّا عِبادَكَ مِنْهُمُ الْمُخْلَصِينَ « 3 » گفت : پس به عزّتت سوگند ، مسلّماً همه‌ى آنان را گمراه خواهم نمود ، مگر بندگان پاك [ به تمام وجود ] تو از ميان آن‌ها . - إِنَّهُ لَيْسَ لَهُ سُلْطانٌ عَلَى الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَلى رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُونَ « 4 » مسلّماً او ، هيچ تسلّطى بر كسانى كه ايمان آورده و بر پروردگارشان توكّل مىنمايند ، نخواهد داشت . از آيات فوق به ، خوبى روشن مىشود خداوند ، چه كسانى را بر دشمن خود يارى مىفرمايد و چه كسانى از اين نصرت محرومند . نيز ممكن است مراد از نصرتِ بر دشمن ، پيروزى بر دشمن‌هاى ظاهرى اعتقادى اراده شده باشد ؛ زيرا اسلام و مسلمانان از ابتدا با وجود همه‌ى مظلوميّت‌هايى كه معصومين - عليهم‌السّلام - و علماى عامل و صاحب معنويّت و اهل ايمان گرفتار آن بوده‌اند ، بر دشمنان خود غالب آمده و گسترش آن روز به روز زياده گرديده و مىگردد

--> ( 1 ) . سوره‌ى زخرف ، آيه‌ى 36 . ( 2 ) . سوره‌ى حجر ، آيه‌ى 42 . ( 3 ) . سوره‌ى ص ، آيات 82 و 83 . ( 4 ) . سوره‌ى نحل ، آيه‌ى 99 .