1 . نمازهاى واجب را با خصوصيّات مقرّره و واجباتش انجام دهد : « وَقِفْنا [ وَفِّقْنا ] فِيهِ عَلى مَواقِيتِ الصَّلَواتِ الْخَمْسِ بِحُدُودِها الَّتِى حَدَّدْتَ . . . » در اين باره بايد به رساله‌هاى عمليّه رجوع شود . 2 . به وقت‌هايى كه حق تعالى براى نمازهاى واجب مقرّر فرموده ، توجّه داشته باشد : « أَوْقاتِها الَّتِى وَقَّتَّ » . در اين باره نيز بايد به رساله‌هاى عمليّه رجوع شود . 3 . به مقام و منزلت كسانى كه با عمل نمودن به خصوصيّات نماز ، بهره‌هاى معنوى از آن برده‌اند ، نايل گردد : « وَ أَنْزِلْنا فِيها مَنْزِلَةَ الْمُصِيبِينَ لِمَنازِلِها . . . » كه انبيا و اوصيا - عليهم‌السّلام - در رأس آنان قرار دارند و ثُمَّ الْأَمْثَلُ فَالْأَمْثَلُ . در اين باره بايد به آيات و احاديث رجوع شود و حالات اولياى خدا - عليهم‌السّلام - در نماز مورد مطالعه قرار گيرد . 4 . علاوه بر ملاقات ظاهرى با ارحام ، به آنان صله و احسان بدون عوض و نيكى نمايد : « لِأَنْ نَصِلَ أَرْحامَنا بِالْبِرِّ وَ الصِّلَةِ » . در اين رابطه نيز لازم است به روايات مربوطه رجوع شود . « 1 » 5 . گذشته از نيكى نمودن به همسايگان ، از بدىهاى آنان چشم پوشيده و از جود و بخشش عطايا به آنان مضايقه نداشته باشد : « وَ أَنْ نَتَعاهَدَ جِيرانَنا بِالْإِفْضالِ وَالْعَطِيَّةِ . » در اين زمينه نيز بايد روايات مربوطه مورد ملاحظه قرار گيرد ، « 2 » و اين رساله گنجايش ذكر آن‌ها را ندارد . 6 . اموال خود را از آن چه بر آن واجب شده ، خالص نموده و با دادن زكات ، آن‌ها را پاكيزه گرداند : « وَ أَنْ نُخَلِّصَ أَمْوالَنا مِنَ التَّبِعاتِ ، وَ أَنْ نُطَهِّرَها بِإِخْراجِ الزَّكَواتِ » . ممكن است منظور از « زَكَوات » ، اعمّ از خمس و اموال زكوى ، و « زكات » اعمّ از واجب و مستحبّ باشد ، بلكه شايد بتوان گفت : هر نعمتى كه خداوند به بشر داده است - اعمّ از نعمت‌هاى وجودى و خارجى - ، هر كدام زكاتى مناسب با خود دارد كه بايد روزه دار و

--> ( 1 ) . وسائل الشيعه ، ج 15 ، ص 243 ، باب 17 . ( 2 ) . وسائل الشيعه ، ج 8 ، ص 484 ، باب 85 .