خدايا ! هلال [ و آغاز ] اين ماه را همراه با ايمنى [ از بلاها ] و ايمان [ به خود ] و سلامتى [ از بيمارىها ] و تسليم در پيشگاهت ، و عافيت و تندرستى فراگير قرار ده . ماه رمضان ، ماه بستن بار سفر آخرت ماه رمضان ، ماهى است كه بندگان الهى بايد بار سفر آخرت و معنويّت و انسان كامل شدن خويش را بر بندند و البتّه رسيدن به اين فيض عظيم ، سلامتى ظاهرى و آمادگى باطنى و ايمنى از نارسايىهاى زندگى و تسليم محض در برابر حقّ و خواسته‌هاى او را مىطلبد ، تا در نتيجه مؤمن بهره‌ى كاملى از آن حاصل كند و زمينه‌هاى رسيدن به كمالات در اين فراز ذكر شده است كه به توضيح يكايك آن‌ها پرداخته مىشود . 1 . ايمنى ظاهرى و باطنى مراد از امن در اين فراز ، يا ايمنى ظاهرى است تا كسى كه ماه صيام را درك مىكند ، بتواند بهره‌ى كامل معنوى از آن بگيرد ، يا ايمنى از هواهاى نفسانى و وسوسه‌هاى شيطانى و يا ايمنى از خاطرات بازدارنده از ذكر و ياد حقّ . همه‌ى اين احتمالات مىتواند مورد نظر باشد ؛ زيرا هر يك از آن‌ها مانع از بهره‌گيرى كامل از اين ماه شريف است . 2 . ايمان و استوارى بر باورهاى درست مقصود از ايمان در اين جا ، ثابت بودن بر اعتقادات حقّه‌ى اسلامى است ؛ زيرا اگر انسان فاقد اين ثبات باشد و يا از او گرفته شود ، نمىتواند بهره‌ى معنوى از ايّام و ليالى ماه رمضان بگيرد . 3 . سلامت جسمانى و باطنى ممكن است مراد از سلامت ، سلامت جسمانى باشد ؛ زيرا اگر انسان سالم نباشد ،