/ 477 خاتمهء كتاب بسم اللَّه الرحمن الرحيم سپاس خداى را با سپاسى كه سپاسگزاران بدان وسيله به سعادت مىرسند ، و مؤمنان به وسيلهء آن بلندى مرتبه پيدا مىكنند ، با سپاسى فراوان بدان گونه كه او اهل و شايستهء آن است ، حمدى همسنگ با حمد فرشتگان مقرب و پيامبران مرسل و بندگان صالح او ، حمدى از مقام آفريدگى آفريدگان به مقام بقاء آفريدگار . و درود خداى بر بشارت دهنده و بيم دهنده و چراغ نوربخش ، كه او را همچون رحمتى بر جهانيان و هدايتى بر پرهيزگاران و پناهگاهى براى ناكامان و شفيع و اميدى براى گناهكاران مبعوث كرد ، يعنى محمّد سرور فرستادگان ، و بر آل بيت او : خوانندگان به خدا و امينان بر رسالت او و مخلصان در فرمانبردارى از وى ، بزرگان مجاهدان و رهبران نيكوكاران و پيشوايان مسلمانان . و سلام بر بندگان صالح خدا . ( 1 ) در هفته آخر از ماه ربيع الثانى از سال 1401 هجرى قمرى و در بحبوحهء دشواريهاى سياسى كه با آنها مىزيستم ، با وفات ناگهانى همسرم رو به رو شدم ، و همچون صاعقه‌اى / 478 برقى در وجود من تأثير كرد ، و از خود پرسيدم : حال كه مركوب آدمى براى رفتن به جهان ديگر پيوسته آماده است ، و او را در هر لحظه و بدون هشدار