/ 437 سورة الإخلاص [ سوره الإخلاص ( 112 ) : آيات 1 تا 4 ] بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ ( 1 ) اللَّهُ الصَّمَدُ ( 2 ) لَمْ يَلِدْ وَ لَمْ يُولَدْ ( 3 ) وَ لَمْ يَكُنْ لَهُ كُفُواً أَحَدٌ ( 4 ) / 438 بگو خدا يكى است شرح آيات : [ 1 ] اگر آدمى از زندان ذات و در بند هواى نفس بودن خارج نشود ، امكان بيرون آمدن از ظلمتكدهء شرك براى او ميسّر نخواهد شد ، و اگر خوب دقت كنيم ، ريشهء هر كفر و شرك و سركشى را در دوستى نفس و هواى آن خواهيم يافت ، و حتى آن كس كه طاغيان يا بتان را مىپرستد ، در حقيقت هواى نفس خويش را در صورت طاغيان و شهوات خود را در هيكل بتان پرستش مىكند . پس اگر از خود دوستى خارج شوى ، و به چالش با تاريكيهاى هواى نفس برخيزى ، به اذن خدا به سرزمين وسيع پاكيزهء يكتاپرستى بدون قيد و شرط راه خواهى يافت . آيا چگونه مىتوانيم از زندان ذات خويش خارج شويم ؟ با مبارزهء و چالش با هراسهاى طاغيان و گمراهيهاى اجتماع و خرافات گذشتگان و مقدمات باطلى كه در نزد ايشان رايج بوده است . تاريخ يكتاپرستان خلاصه‌اى از مبارزهء تلخ ميان ايشان و خوانندگان مردم به شرك و گمراهى است . . . آيا در تاريخ پيامبران و صدّيقان نخوانده‌ايد كه چگونه