جانور امتناع كند ، يا كودكى يا كورى را در حال افتادن ببيند و بر جاى خود بىحركت بماند . بدين گونه سعى در رساندن طعام به مسكينان در حد ذات خود واجب و ترك آن حرام است ، و اين مسئوليتى است كه در آن شخص قادر به اطعام و شخص غير قادر به آن هر دو سهيمند . [ 4 ] خوراك رساندن به مسكين از آشكارترين مصداقهاى زكات است ، و زكات معادل نماز است و از آن دو در قرآن با يكديگر ياد مىشود ، جز اين كه نماز يك مظهر خارجى از مظاهر دين نيست ، بلكه پيش از آن رابطه‌اى ميان بنده و پروردگار است ، پس هر كه اين رابطه را فاسد كند ، و مقدس‌ترين مقدسات خود را مورد استفادهء در امور دنيايى قرار دهد ، بدبختى و لعنت بهرهء او خواهد شد . « فَوَيْلٌ لِلْمُصَلِّينَ - پس واى بر ( آن ) نمازگزاران ، » كه آن را وسيله‌اى براى دنيا سازند - در صورتى كه نماز معراج آخرت است - و در آن سهل انگارى كنند . [ 5 ] پس آنان را مىبينى كه در حضور ديگران با نشاط به نماز گزاردن مىپردازند ، و در خلوت آن را فراموش مىكنند ، در صورتى كه نماز حقا وسيله‌اى است كه تو را از خلق مىبرد و به آفريدگارت پيوند مىدهد ، و از دنيا به آخرت و از تن به روان متوجهت مىسازد ، و مؤمن در خلوتهاى خود و در زهدان تاريكى ، در آن هنگام كه طبيعت به خواب رفته است ، و انس گرفتن با بهترين ياد آورنده‌هاى شيرين لذتبخش دارد ، به مناجات كردن با پروردگار جهانيان مىپردازد ، در صورتى كه منافق در اين هنگام آن را از ياد مىبرد و به غفلت و كسب لذت و وسوسه‌هاى شيطانى مىپردازد . / 383 « الَّذِينَ هُمْ عَنْ صَلاتِهِمْ ساهُونَ - كه از نماز خويش غفلت مىكنند . » از ابعاد غفلت كردن و از ياد بردن نماز عقب انداختن آن از وقتش بدون عذر است ، چنان كه از امام جعفر صادق - عليه السلام - روايت شده است كه