ياد مىبرد ، و بهشتيان در فردوس برين به برخوردارى از نعمتهاى الاهى مشغولند ، و پس از آن هرگز استغاثه‌اى از دوزخيان شنيده نمىشود ، و از سخن گفتن باز مىمانند ، و سخنشان دم فرو بردن است و دم برآوردن ، و اين است معنى گفتهء خداى تعالى : إِنَّها عَلَيْهِمْ مُؤْصَدَةٌ » . « 4 » « فِي عَمَدٍ مُمَدَّدَةٍ - در عمودهاى دراز . » در اين كه عمودها چيست اختلاف است : آيا غلهايى است كه بر گردن ايشان قرار گرفته ، يا قيدهايى در پاهايشان ، يا ميخهايى است كه طبقها به وسيلهء آنها بسته مىشود ؟ بعضى گفته‌اند كه مقصود دهر و روزگار است ، و اينها معرف روزگاران دراز است . و ابو عبيدة گفته است كه عمود هر چوب يا آهن دراز است و همچون عماد و ستون اصل ساختمان است . محتمل است كه در آتش دوزخ استوانه‌هايى بوده باشد كه اهل جهنم داخل آنها مىشوند و در اين « عمد » يعنى وسط آنها قرار مىگيرند ، و خدا داناتر است . هر چه بوده باشد ، پايان سختى است كه هر مستكبر و گردنكش در زمين ، و هر همّاز و لمّاز ، بايد چشم به راه آن باشد ، و براى آن كه شيطان ما را به مال و فرزندانى كه داريم نفريبد ، حديثى مفصل را از امام باقر - عليه السلام - با هم مىخوانيم كه ما را از عذاب هولناك آتش بيم مىدهد ، و براى اختصار تنها به آوردن قطعاتى از آن بس مىكنيم : / 350 « و خداى حىّ قيّوم خشم مىگيرد و مىگويد : اى مالك ! به آنان بگو : بچشيد كه چيزى جز عذابتان را افزايش نمىدهيم ، اى مالك ! آتش را بيفروز ، بيفروز ، كه خشم من بر كسى كه مرا بر عرشم دشنام داده است ، و در حق من اهانت روا داشته ، در حالى كه من فرمانرواى جبارم ، شدت گرفته است . پس مالك بانگ برمىدارد كه : اى اهل گمراهى و گردنكشى و نعمت در دنيا ! تماس

--> ( 4 ) - القرطبى ، ج 20 ، ص 186 .