السيد محمد تقي المدرسي (مترجم: آرام)

326

تفسير هدايت (فارسى)

داشتن با دوزخ را چگونه مىيابيد ؟ و آنان مىگويند : دلهامان پخته و گوشتهامان خورده و استخوانهايمان خرد شد ، و ما فرياد رس و ياورى نداريم ، پس مالك مىگويد : « فَاعْتَرَفُوا بِذَنْبِهِمْ فَسُحْقاً لِأَصْحابِ السَّعِيرِ » يعنى بدا به ساكنان آتش دوزخ ، و سپس خداوند جبار خشمگين مىشود و مىگويد : اى مالك ، بيفروز بيفروز ، پس مالك خشمگين مىشود و بر ايشان ابرى سياه مىفرستد كه بر همهء اهل دوزخ سايه مىافكند ، و به بانگ بلند كه اول و آخر و بزرگ و كوچك آن را مىشنوند ، مىگويد : چه بارانى مىخواهيد كه بر شما ببارانم ؟ و آنان مىگويند : آب سرد ، امان از تشنگى ! امان از طول مدت خوارى و گرفتارى ، پس بارانى از سنگ و چنگهاى آهنين و چنگالهاى درندگان و خون و چرك و كرمهاى آتشين بر سر و روى آنان فرو مىريزد و چشمهاشان را مىبندد و استخوانهاشان را خرد مىكند ، و در اين هنگام فرياد برمىآورند كه : امان از هلاكت ! پس چون استخوانها از گوشت برهنه شود ، غضب خدا فزونى مىگيرد . « 5 »

--> ( 5 ) - بحار الانوار ، ج 8 ، ص 323 .