السيد محمد تقي المدرسي (مترجم: آرام)

261

تفسير هدايت (فارسى)

بِأَنَّ رَبَّكَ أَوْحى لَها ( 5 ) يَوْمَئِذٍ يَصْدُرُ النَّاسُ أَشْتاتاً لِيُرَوْا أَعْمالَهُمْ ( 6 ) فَمَنْ يَعْمَلْ مِثْقالَ ذَرَّةٍ خَيْراً يَرَهُ ( 7 ) وَ مَنْ يَعْمَلْ مِثْقالَ ذَرَّةٍ شَرًّا يَرَهُ ( 8 ) / 276 در آن هنگام كه زمين به لرزه در آيد با لرزيدنى تمام شرح آيات : [ 1 ] زندگى نخستين كه با خير و شر خود ، و با نظامها و حوادث و پديده‌هاى خود چيزى جز سايه‌هايى رنگ باخته از آن زيستن پهن و گسترده و جاودانى ( آن جهان ) نيست ، و ما را براى آماده شدن و توشه برگرفتن براى آن جهان جاودانى به آن آورده‌اند ، و زندگى دنيا چيزى جز متاعى فريبنده نيست . ما در دنيا شاهد ديدن چيزهايى هستيم كه ما را به وحشت مىاندازند و نزديك است كه قلبهاى ما را از جاى خود بكنند ، و از آن جمله است زمين لرزه‌هاى بزرگى كه در چند لحظه شهرهاى بزرگى را مىبلعند كه آدميان آنها را در قرون متوالى ساخته بوده‌اند . و اين چيزى جز زلزله‌اى محدود نيست كه بخشى از زمين گرفتار آن شده است ، پس تصور كنيد كه اگر بنا باشد زلزله‌اى همهء زمين را فرا گيرد ، چه نتيجه‌اى به بار خواهد آورد ؟ ! منظره‌اى پس ترسناك و هراسى بى اندازه هولناك نتيجهء آن خواهد بود و بلايى بس بزرگ مجسم كنندهء چنين زمين لرزه‌اى خواهد بود . « إِذا زُلْزِلَتِ الْأَرْضُ زِلْزالَها - در آن هنگام كه زمين به لرزه در آيد با لرزيدنى تمام . »