بِالتَّقْوى ( 12 ) أَ رَأَيْتَ إِنْ كَذَّبَ وَ تَوَلَّى ( 13 ) أَ لَمْ يَعْلَمْ بِأَنَّ اللَّهَ يَرى ( 14 ) كَلاَّ لَئِنْ لَمْ يَنْتَهِ لَنَسْفَعاً بِالنَّاصِيَةِ ( 15 ) ناصِيَةٍ كاذِبَةٍ خاطِئَةٍ ( 16 ) فَلْيَدْعُ نادِيَهُ ( 17 ) سَنَدْعُ الزَّبانِيَةَ ( 18 ) كَلاَّ لا تُطِعْهُ وَ اسْجُدْ وَ اقْتَرِبْ ( 19 ) / 216 آدمى آن گاه كه خود را بىنياز مىبيند سركشى در پيش مىگيرد شرح آيات : [ 1 ] رسيدن اين سوره نخستين بارى نبود كه وحى در مكه نازل مىشد ، بلكه بازپسين بار و بزرگترين آنها بود كه بانگ نزول وحى در كوه‌هاى مكه شنيده مىشد ، و جبرييل با نورى بر پيامبر اسلام نازل شد كه در طول زمان پرتو افشانى مىكند . محمّد پيامبر اسلام - صلى اللَّه عليه و آله - چهرهء خود را در برابر آسمان به اين سو و آن سو مىگرداند و چشم به راه ساعت رهايى بزرگ بود ، اين را مىدانست كه فرستادهء خدا است ، ولى مىخواست بداند كه چه وقت وحى بر او نازل مىشود و به او فرمان مىرسد كه حق را آشكار كند ؟ با شوقى عظيم در جستجوى اين لحظه بود . كعبه از او مىخواست كه آن را از سنگهاى سختى كه در ميانش گرفته بودند و آشكارا به جاى خدا مورد پرستش قرار داشتند ، رهايى بخشد ، از او بدان سبب يارى مىخواست كه اين خانه را از صورت خانهء خدايى كه براى همهء مردمان بنا شده بود بيرون آورده بودند ، و عنوان نشانى از پايتخت گردنكشان قريش پيدا