محبت و مهربانى قرار داد . « أَ لَمْ يَجِدْكَ يَتِيماً فَآوى - آيا تو را يتيم نيافت و مأوى داد ؟ » رسول اللَّه با طلعت با شكوه و گيرندگى جذاب ، و با بركتى كه خدا به وسيلهء او بر كسانى كه در پيرامونش مىبودند عنايت مىفرمود ، طرف توجه قلبهايى بود كه خواها تقرب به او بودند و براى خدمت كردن به وى با يكديگر به رقابت مىپرداختند ، آيا داستان جدّ بزرگ او عبد المطلب را نشنيده‌اى كه چگونه شخصا به فراهم آوردن اسباب آسايش او نظارت داشت ، و پس از وى ابو طالب عموى پيغمبر و سرور بنى هاشم در دفاع از او تا پاى مرگ ايستاده بود و در خدمت كردن به او وى را بر فرزندان خود ترجيح مىنهاد ؟ سبحان اللَّه ! كه چگونه با آيات خود براى مردمان تجلّى مىكند ، و يتيمى از پدر و مادر را بزرگترين شخصيت تاريخ مىسازد كه اهل آسمانها و زمين او را دوست مىداشتند و هيچ كس را به اندازهء او دوست نمىداشتند . بعضى اين سؤال را طرح كرده‌اند كه : چرا خداوند متعال خاتم پيامبران خود را يتيم الأبوين قرار داد ؟ و روايت آينده پاسخ اين پرسش را مىدهد : امام صادق - عليه السلام - مىگويد : « براى آن كه مخلوقى را بر او حقى نباشد » . « 11 » تفسير ديگرى نيز دربارهء يتيم در بعضى از منابع آمده است كه آن شاء اللَّه در ضمن تفسير آيات بعدى از آن سخن خواهيم گفت . / 174 [ 7 ] « وَ وَجَدَكَ ضَالًّا فَهَدى - و از راه به كنار افتاده‌ات يافت پس تو را به راه آورد . » تقدير خداى متعال چنان بوده است كه پيامبر ما - صلى اللَّه عليه و آله - پيش از ولادت ، خاتم النبيين بوده باشد ، بلكه نورى باشد كه عرش آن را احاطه كرده بود ، و خود او گفت : « من در آن هنگام كه آدم در ميان آب و خاك بود ، پيامبر بودم » . . . بلكه مثل نورى بود كه خدا در آغاز آفريد و آفريدگان را از آن

--> ( 11 ) - نور الثقلين / ج 5 ، ص 595 .