گونه خداى - عزّ و جلّ - سنت جزا و مكافات را هرگز از آن جدا نكرده است ، و به همين سبب اگر اقوامى به رهبرى رسول و ارزشهاى رسالت گردن مىنهادند ، جزاى خير و سعادت دنيا و آخرت بهره ايشان مىشد ، اما اگر به نافرمانى و تكذيب رسول مىپرداختند ، خود را در معرض انتقام و كيفر سخت و بد مىديدند و به آن گرفتار مىشدند ، / 36 چنان كه قوم فرعون كه به نافرمانى موسى ( ع ) پرداخته بودند گرفتار غرق شدن و هلاك شدند . فَعَصى فِرْعَوْنُ الرَّسُولَ فَأَخَذْناهُ أَخْذاً وَبِيلًا - پس فرعون نافرمانى رسول كرد ، و ما او را گرفتار كرديم به گرفتارى سخت . » يعنى گرفتارى سخت و زشت ؛ و در آيه بيم دادنى براى مشركان و براى امت محمّد ( ص ) از نافرمانى او ، و اشاره‌اى به اين امر وجود دارد كه سنّت گرفتار خشم خدا شدن اختصاص به زمانى جز زمان ديگر ، يا قومى سواى اقوام ديگر ندارد . و هنگامى كه خدا صورتى از انتقام الاهى را در تاريخ به ياد ما مىآورد ، براى آن است كه درى از درهاى شيطان را ببندد كه از طريق آن آدمى را به انحراف و گمراهى دور مىكشاند ، و اين در آن هنگام است كه در گوش و فكر او چنين وسوسه مىكند كه خدا به بندگان خويش مهربان است ، و امكان ندارد كه آنان را در آخرت عذاب كند ، و اين كه تهديدها تنها براى ترساندن است نه چيزى بيش از آن . . . و به همين سبب خداوند متعال به صورت مستقيم معاصران رسول و رسالت اسلام را طرف خطاب قرار مىدهد و به آنان مىگويد كه گريختن از سطوت خدا ، در آن هنگام كه اراده انتقام داشته باشد ، غير ممكن است . فَكَيْفَ تَتَّقُونَ إِنْ كَفَرْتُمْ يَوْماً يَجْعَلُ الْوِلْدانَ شِيباً - پس اگر كافر شويد و بر كفر باز ايستيد ، چگونه مىتوانيد از بد آن روز بپرهيزيد كه نوزادگان را پير مىكند ؟ » . كه اين خود نتيجه‌اى از سختى هراس و ناراحتى ديدن حوادثى است كه در آن روز اتفاق مىافتد ؛ قمّى گفته است : نوزادان از ترس حاصل از شنيدن صيحه