گذر عبور كند و سالم به آن طرف برسد ، با هول و اضطرابى كه دارد بتواند چشمان خود را برهم نهد ؟ ! در اين جا رابطه‌اى ميان فرمان خدا به فرستاده‌اش ( ص ) درباره صبر كردن بر آنچه مكذّبان مىگويند و ميان كلام او درباره عذابى كه براى آنان آماده كرده است ، وجود دارد ، و آن اين كه : بردبارى نكردن و شتاب ورزيدن آدمى را در فكر انتقام گرفتن و واكنش نشان دادن مىاندازد ، و مؤمن بدان جهت صبورى مىنمايد و شتاب نمىورزد كه از فوت وقت باكى ندارد ، و مىدانند كه به يقين روزى خواهد آمد كه خدا ( وكيل او ) از دشمنانش انتقام خواهد گرفت . [ 15 - 19 ] و در كنار بيم دادن از عذاب آخرت ، خداوند متعال مترفان و جز ايشان را از عواقب ناگوار تكذيبى كه در دنيا چشم به راه ايشان است بيم مىدهد ، و اين از طريق يادآورى سنّتهاى ثابت در زندگى و سرنوشت يكى از اقوامى كه به نافرمانى رسول خود پرداخته بود و خدا آن قوم را هلاك كرد و سخت كيفرشان داد ، صورت مىگيرد . إِنَّا أَرْسَلْنا إِلَيْكُمْ رَسُولًا شاهِداً عَلَيْكُمْ كَما أَرْسَلْنا إِلى فِرْعَوْنَ رَسُولًا - به سوى شما فرستاده‌اى را گواه بر خودتان فرستاديم ، به همان گونه كه به سوى فرعون فرستاده‌اى روانه كرديم . » يعنى فرستاده‌اى فرستاديم كه به گواه بودن حق در ميان شما قيام كند ، و ارزشهاى الاهى را تجسم بخشد ، و چنان باشد كه براى شما عنوان ترازويى براى بازشناختن حق و باطل از يكديگر پيدا كند ، و الگو و نمونه و اسوه‌اى براى هر كس كه خواستار هدايت شدن به راه راست و درست است . از آن روى خدا از قوم فرعون ياد كرد كه وجوه تشابه ميان واقعيت آن قوم و واقعيت قوم همزمان با پيامبر اسلام ( ص ) فراوان بود ، و از آشكارترين آنها اين كه : كسانى كه جبهه باطل را در هر دو مبارزه مىساختند ، مترفان و متنعمان بودند . به همان گونه كه خدا را در فرستادن فرستادگان خود به ميان امتهايى كه پياپى در تاريخ بر سر كار آمدند ، سنتى جارى در زندگى جامعه‌ها است ، به همان