درباره توزيع كنندگان طعام در بدر نازل شده كه شماره آنان ده نفر بوده است ؛ و به قولى ديگر نزول آيه در حق بزرگانى از قريش صورت گرفت كه مسلمانان را استهزا مىكردند . « 53 » و زمخشرى در الكشاف افزوده است كه : آنان مردمانى متنعم و خوشگذران بودند ، « 54 » و اين همه گواه و مصداقى براى سنّت خدا است كه از عقب تا اعماق تاريخ امتداد دارد و از جلو تا دورترين آينده زمان ممتد است . [ 12 - 14 ] قرآن به ما خبر از امرى غيبى مىدهد كه خدا براى مترفان و خوشگذرانان تكذيب كننده رسالت از عذابى دردناك و خواركننده در روزى آماده است كه زمين و كوه‌ها به لرزش در مىآيند . إِنَّ لَدَيْنا أَنْكالًا وَ جَحِيماً در نزد ما براى ايشان بندها و آتشى عظيم آماده است . » صاحب المنجد گفته است : انكال و نكول قيد و بند سخت از هر چيزى است ، و آهن لگام ، « 55 » و گفته شده است كه آن نزديكتر است : عذابى بسيار زشت است كه هر كس آن را ببيند از آن مىترسد و دورى مىگزيند ، و نكلى است كه هر كس گرفتار آن شود ، مايه ترس و عبرت ديگران مىشود « 56 » و شايد كلمه در معانى خود مشتمل بر شدت و انتقام و خوارى و بندها و غلهايى باشد كه نماينده / 33 تنكيلى همراه با عذاب سوزنده دوزخ است . و آنچه آدمى در سراى ديگر از انواع عذاب مىبيند ، تحميل شده و وارد شونده بر او از خارج قوانين و سنتهاى طبيعى نيست ، بلكه ساخته دست خود او است كه آنها را از پيش براى خود فرستاده : دروغى كه در دنيا به گفتن آن مىپرداخته ، در آخرت براى او به صورت بارى سنگين در مىآيد و چنين است امر درباره غيبت كردن و دزدى و دشنام دادن و خوردن اموال مردم به باطل و ناحق . . . همه اينها به صورت انكال و جحيم در مىآيد .

--> ( 53 ) - مجمع البيان ، ج 10 ، ص 380 . ( 54 ) - الكشاف ، ج 4 ، ص 640 . ( 55 ) - المنجد ، ماده نكل . ( 56 ) - همان جا .