صالِحاً يُكَفِّرْ عَنْهُ سَيِّئاتِهِ وَ يُدْخِلْهُ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ خالِدِينَ فِيها أَبَداً ذلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ ( 9 ) وَ الَّذِينَ كَفَرُوا وَ كَذَّبُوا بِآياتِنا أُولئِكَ أَصْحابُ النَّارِ خالِدِينَ فِيها وَ بِئْسَ الْمَصِيرُ ( 10 ) معناى واژه‌ها 5 [ و بال أمرهم ] : يعنى عاقبت سخت و وخيم كفر و سنگينى كار ايشان بر اثر عذابى كه به آنان مىرسد . / 11 اين است آن روز حسرت رهنمودهايى از آيات : براى آن كه به آخرت ايمانى ژرف پيدا كنيم ، ناگزير بايد نخست خدا را بشناسيم ، زيرا كه دين همين شناخت و معرفت است ، « 1 » و همين شناخت پايه و اساس درستى است كه ديگر بصيرتها و حكمتها و شريعتها بر روى آن بنا مىشود ، و به همين سبب است كه در بيان قرآن مشاهده مىكنيم كه در يادآورى از برانگيخته شدن در جهان ديگر و جزا ( در روز گرد آمدن و تغابن ) ، ما را به خدا و نامهاى نيكوى او راهنمايى مىكند ( آيات 1 - 4 ) و مىگويد كه او : سبّوح و به پاكى ياد شده است و پادشاه و مالك و ستوده و توانا و آفريدگار و بينا و صورت ساز ، و اين كه بازگشت به او است ، و او بر همه چيز آگاه است ، و سپس آيات قرآن ما را از

--> ( 1 ) - و در خبر است كه : « اوّل دين معرفت او [ خدا ] است » .