جانهاتان بدهيد ، و در بخشيدن از آن به اين بخل نورزيد كه خداى تعالى گفته است : « اگر خدا را يارى كنيد او نيز شما را يارى مىكند و گامهاتان را استوار مىدارد . » « 29 » و گفته است : « كيست كه به خدا وام دهد ، نيكو وامى ، پس آن را براى او دو چندان سازد و براى او مزدى گرانقدر باشد . » « 30 » خدا از روى خوارى از شما يارى نمىطلبد و از سر تنگدستى از شما وام نمىخواهد ، از شما در حالى يارى خواسته كه سپاهيان آسمانها و زمين او راست ، و نيز در حالى وامخواهى كرده كه گنجينه‌هاى آسمانها و زمين از آن او ، و خود بىنياز و ستوده است . او خواسته است شما را بيازمايد تا كردار كدام يك از شما بهتر آيد ، پس / 35 با كردارهاى خود بشتابيد و پيشى گيريد تا از شمار همسايگان خدا در سراى او باشيد . » « 31 » آرى ، خداى تعالى به ما و به هيچ يك از بندگان خود نيازمند نيست ، و ما براستى مالك چيزى نيستيم مگر از فضل و رزقى كه او به ما داده ، و دعوت او از ما براى انفاق به مصلحت خود ماست ، و با هزينه كردن و انفاق در راه اوست كه ما مشكلات اقتصادى و سياسى و اجتماعى خود را حلّ مىكنيم و نفسهاى خود را پاكيزه مىسازيم و در آخرت مزد و پاداش بزرگ مىبريم . پس نداى او را به گوش جان بشنويم و به دعوت او پاسخ دهيم كه گويد : « مَنْ ذَا الَّذِي يُقْرِضُ اللَّهَ قَرْضاً حَسَناً - كيست كه به خدا وام دهد ، نيكو وامى ؟ » براستى ، او از ما نمىخواهد كه تمام اموال خود را در راه او هزينه كنيم ، بلكه فقط پاره‌اى از آن را مىخواهد . ( واژهء ) قرض به معنى جدا كردن و بريدن ( جزئى از كلّ ) است ، و شايد در اين كلمه اشاره‌اى باشد بدان دشوارىاى كه انسان هنگام خرج كردن مال با آن روبرو مىشود و شبيه به بريدن و جدا كردن است . يا آيا نمىخواهد با خواست و هواى آدمى و مالدوستى او مخالفت كند ؟ پس

--> ( 29 ) - سورهء محمّد ( ص ) / 7 . ( 30 ) - البقرة / 245 . ( 31 ) - نهج البلاغة ، ( برگرفته به تقريب از ) ترجمهء دكتر سيد جعفر شهيدى ، ص 195 - 196 .