در اين صورت آدمى بايد تحمّل كند و بداند كه اين كار به صلاح او در دنيا و آخرت است . پروردگار ما هر انفاق و خرج كردن مالى را نمىخواهد بلكه انفاق نيكو را مىخواهد ، و چنين اتفاقى جز با اوصاف زير صورت نمىپذيرد : 1 - اين كه از مال حلال باشد . ابو بصير از ابى عبد اللّه ( ع ) دربارهء اين گفتهء خداى عزّ و جلّ كه فرمايد : « أَنْفِقُوا مِنْ طَيِّباتِ ما كَسَبْتُمْ « 32 » - از پاكيزه‌ترين چيزهايى كه به دست آورديد انفاق كنيد » روايت كند كه گفت : « اين مردم در زمان جاهليت مكاسبى بد داشتند ، چون اسلام آوردند خواستند آن در آمدها را از دارايى خود بيرون كنند از اين رو آنها را به عنوان صدقه و زكات عرضه كردند ، امّا خداى عزّ و جلّ نپذيرفت گر آن كه از پاكيزه‌ترين مالى كه كسب كرده‌اند بپردازند » ، « 33 » و دربارهء گفتهء خداى تعالى كه فرمايد : « وَ لا تَيَمَّمُوا الْخَبِيثَ مِنْهُ تُنْفِقُونَ « 34 » - و ( اموال ) پليد را براى انفاقتان معيّن نكنيد » گفت : « مردم هنگامى كه اسلام آوردند در آمدهايى به دست آمده از ربا و اموال پليد داشتند ، كس بود كه بعمد همين بخش از دارايى خود را معين مىكرد و اختصاص به صدقه و زكات مىداد ، پس خداوند آنان را / 36 از اين كار نهى كرد ، چه صدقه و زكات جز از درآمد پاكيزه شايسته نباشد » . « 35 » پيامبر خدا ( ص ) گفت : « همانا خداى تعالى پاكيزه است و جز پاكيزه نمىپذيرد » . « 36 » شايد تأكيد احاديث و آيات بر اين شرط از آن روست كه كسى بخواهد در آمدهاى حرام خود را توجيه و تطهير كند و به نيرنگهاى گوناگون شرع را به انصراف و انحراف افكند ، مانند خرج كردن پاره‌اى از آن مال در ساختن مسجدها و حسينيه‌ها ، و مشاركت در طرحهاى خيريّه ، ولى اينان بايد بدانند كه اين

--> ( 32 ) - البقرة / 267 . ( 33 ) - وسائل ، ج 6 ، ص 325 . ( 34 ) - البقرة / 267 . ( 35 ) - تفسير العياشى ، ج 1 ، ص 149 . ( 36 ) - مجمع البيان ، ج 9 در تفسير اين آيه .