رسالت چنان پايه‌اى نمىنهادند ، بعداً چنين بنايى بر آن استوار نمىشد . 3 - از آن رو كه انفاق و پيكار پيش از فتح مكّه دشوارتر و نسبت به انسانى كه دست بدان زده مبارز طلبانه‌تر بوده است و بسيارى از مصايب و مشكلات را براى او به وجود مىآورده ، زيرا دشمنان رسالت آن را به عنوان فعاليّت سازمانهاى تبهكار مىشناختند . در فضيلت و برترى آن اقدامات همين بس كه چنان كس در شرايطى به كار پرداخته كه مبارزات و عكس العملهاى شديدترى را بر مىانگيخته و تمام مردم ( به مبارزه با رسالت ) سينه پيش داده و عرض اندام كرده بودند ، و پيامبر ( ص ) وقتى مىگويد « بهترين كارها مخاطره آميزترين و گزنده‌ترين آنهاست » به همين حقيقت اشاره مىكند . امّا انفاق پس از پيروزى و فتح مكه وسيله و راهى براى رسيد به مجد و افتخار اجتماعى است . انفاق پيش از فتح مكه دلالت بر ژرفى ايمان دارد ، زيرا انفاق كننده در آن زمان مىبايست از سه گردنهء دشوار بگذرد : گردنهء مالدوستى ، و گردنهء فشارهاى سياسى ، و گردنه رقابتها و مبارز طلبيهاى اجتماعى . همچنين اقدام او به جنگ و پيكار و انفاق بدان هنگام انگيخته از روح ايمانى ناب او بوده نه آميزهء عوامل جذب و دفع سود و زيان . « لا يَسْتَوِي مِنْكُمْ مَنْ أَنْفَقَ مِنْ قَبْلِ الْفَتْحِ وَ قاتَلَ أُولئِكَ أَعْظَمُ دَرَجَةً مِنَ الَّذِينَ أَنْفَقُوا مِنْ بَعْدُ وَ قاتَلُوا - آنان كه پيش از فتح ( مكّه ) انفاق كردند ( با ديگران ) برابر نيستند ، آنان به درجه بزرگتر از كسانى باشند كه پس از فتح انفاق و پيكار كردند . » امّا سزاوار نيست كه اين برترى ( تنها ) سبب پيشرفت براى يك گروه و يا موجب نوميدى و احساس حقارت نزد گروهى ديگر شود ، هم چنان كه اين برترى بدان معنى نيست كه پيوستگان بعدى را بهره و فضلى نباشد ، هرگز . . . « وَ كُلًّا وَعَدَ اللَّهُ الْحُسْنى - و خداوند همه را وعدهء نيكوترين پاداش داده . » يعنى بهشت و خرسندى و پاداش . قرآن در پايان اين آيه تأكيد مىكند كه