را بر هر كس از بندگانش كه بخواهد وسعت مىدهد و براى او اندازه مىكند ، و هر چه شما انفاق كنيد به شما عوض مىدهد و او بهترين روزى دهندگان است . » ما بايد حقيقت رسالت و رأفت و رحمت خدا را از نزديك لمس كنيم ، اگر اندك زمانى به عقب بر گرديم تا دو واقعيّت را در يك جامعه كه در شبه جزيرهء عربستان مىزيسته مقايسه كنيم : وضع و واقعيت پيش از اسلام و وضع و واقعيّت آن جامعه پس از اسلام . پيش از اسلام اجتماعى ناتوان و از هم گسيخته و عرضهء طامعان و دشمنيها و جنگها بوده و پس از آن اجتماعى نيرومند و متحد و مظهر تمدّن شده است . و خداى تعالى در اشاره بدين نعمت بزرگ گويد : « وَ اذْكُرُوا نِعْمَتَ اللَّهِ عَلَيْكُمْ إِذْ كُنْتُمْ أَعْداءً فَأَلَّفَ بَيْنَ قُلُوبِكُمْ فَأَصْبَحْتُمْ بِنِعْمَتِهِ إِخْواناً وَ كُنْتُمْ عَلى شَفا حُفْرَةٍ مِنَ النَّارِ فَأَنْقَذَكُمْ مِنْها كَذلِكَ يُبَيِّنُ اللَّهُ لَكُمْ آياتِهِ لَعَلَّكُمْ تَهْتَدُونَ « 22 » - و به ياد آريد اين نعمت خدا را بر خود كه شما دشمنان يكديگر بوديد ، پس خدا دلهاى شما را با يكديگر الفت داد و بر اثر نعمت او برادران يكديگر شديد در حالى كه بر پرتگاه آتش بوديد ، خدا شما را از آن آتش نجات داد ، خداوند آيات خود را بدين گونه براى شما بيان و آشكار مىكند باشد كه راهنمايى شويد » و فاطمه زهرا ( ع ) سخنى گفت كه محتواى اين آيه و مانند آن را منعكس و بازگو مىكند : « خدا پيامبر را برانگيخت و مبعوث كرد تا امر خود را به تمامى رساند و عزم خود را در گذراندن حكم و فرمانش نشان دهد و اندازهء رحمتش را به جريان اندازد ، پس ديد كه فرقه‌ها در اديان خود متفاوت و پراكنده‌اند ، يا در زاويهء آتشگاهشان معتكف شده‌اند و يا به پرستش بتهايشان مشغول‌اند ، با وجود آشنايى با خدا و آگاهى از هستى او ، منكر اويند . از اين رو خداوند به وسيلهء پدرم محمد ( ص ) آن تيرگى را روشنايى بخشيد و گره اندوهها را از دلها گشود و پردهء غمها را از برابر ديدگان به كنار زد و به هدايت و راهنمايى مردم پرداخت و آنان را از گمراهى و بيخردى نجات داد و از كور دلى به بينايى و آگاهى كشاند و به اين دين استوار

--> ( 22 ) - آل عمران / 103 .