هدايتشان كرد و آنان را به راه راست فراخواند . . . تا آنجا كه گويد : و شما بر سر پرتگاه آتش بوديد ، دوشاب نوشنده ، و شكار آزمند ، و لهيب شتابان ، و محلّ نهادن گام ، شرنگ حوادث ناگوار را مىنوشيديد و ديگ ( هوس ) مىپختيد ، خوار و بىمقدار بوديد و هر دم بيم آن داشتيد كه مردمى كه پيرامون شمايند شما را بربايند . آن گاه خداى تبارك و تعالى پس از آن چنان وضعى شما را به وجود محمد ( ص ) نجات داد . » « 23 » / 32 [ 10 ] پس چرا بشر از اين آيات پيروى نمىكند و گام بر اساس آنها برنمىدارد ، در صورتى كه اين آيات آدميان را از تيرگى به روشنايى مىكشاند ؟ آيا تاريكى بهتر از روشنايى است ؟ يا عذاب و شكنجه بهتر از رأفت و مهربانى خداست ؟ « وَ ما لَكُمْ أَلَّا تُنْفِقُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَ لِلَّهِ مِيراثُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ - و براى چه در راه خدا انفاق نكنيد ؟ در حالى كه ميراث آسمانها و زمين از آن خداست . » هر نعمتى كه در دست انسان است امانت است ، روانش و كالبدش و داراييش و هر چيز كه دارد همه امانت است ، و روزى مىرسد كه بايد اين امانتها را به صاحب اصلى آنها كه همان خداوند است باز پس دهد ، و از هر كس مىپرسند كه با آن امانتها چه رفتارى كرده است « ثُمَّ لَتُسْئَلُنَّ يَوْمَئِذٍ عَنِ النَّعِيمِ « 24 » « آن گاه ، آن روز از اين نعمتها بيگمان بازپرسند » ، « وَ قِفُوهُمْ إِنَّهُمْ مَسْؤُلُونَ - در جايگاه حساب نگاهداريدشان كه براستى مسئولند . » « 25 » چرا آدمى مال و امانت خدا را بىاجازهء او براى خود نگاهدارد ؟ آيا پس از چنين كارى سزاوار مجازات نيست ؟ « وَ ما ذا عَلَيْهِمْ لَوْ آمَنُوا بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ وَ أَنْفَقُوا مِمَّا رَزَقَهُمُ اللَّهُ « 26 » - و چه زيان به آنان مىرسد اگر به خدا و روز قيامت ايمان آورده‌اند ، از آنچه خدا روزى آنان كرده

--> ( 23 ) - الاحتجاج ، ج 1 ، ص 99 - 100 . ( 24 ) - التكاثر / 8 . ( 25 ) - الصّافات / 24 . ( 26 ) - النساء / 39 .