/ 37 و در آسمان است روزى شما و آنچه وعده داده شده است رهنمودهايى از آيات : به همان گونه كه با حقايق آسمان و زمين به وسيلهء آنچه در بدن خود تو است ارتباط و اتصال پيدا مىكنى ، ناگزير بايد عبرتها و نشانه‌هاى آنها ، و نيز فهم و درايتى كه در عقل تو است ، پيوسته ، در تو كارگر باشد ، و چنان مىنمايد كه تنها صاحبان يقين آيات و نشانه‌هاى خدا را در زمين مىبينند ، و در نفس و در آسمانى كه خدا روزى را در آن مقدر كرده ، و در آن چيزى را از فضل خويش قرار داده كه توقع دست يافتن به آن را داريم ، و از بلا و گرفتاريهاى آن دورى مىگزينيم . . . و در داستان مهمانان ابراهيم اين امر مورد تصديق قرار گرفته است ، چه آنان مژده‌اى براى او آورده بودند ( به اين كه از پير زنى عقيم و سترون پسر دانايى نصيب او خواهد شد كه همان اسحاق است ) ، و آنان را بر سر قوم مجرم لوط فرستاده بودند تا با عذاب تجسم يافتهء در سنگى از گل كه براى آن مسرفان ( و منحرفان جنسى ) آماده شده بود ، آنان را به عذاب برسانند . عذاب مقدر شدهء به حكمت بالغهء الاهى بود ، و تنها يك خانه را كه در آن مسلمانان جاى داشتند شامل نشد ، و آنان كسان لوط بودند كه خدا آنان را سحرگاهان از آن خانه بيرون آورد ، و اين خانه به همان حال خود همچون آثار ويران شدهء آن شهر بر جاى ماند تا آيتى آشكار براى ترسندگان از خدا باقى بماند ( ولى سنگدلان هرگز از اين آيت و علامت استفاده نمىكنند ) . / 38 داستان فرعون نيز عبرتى براى عبرت گيرندگان است كه خدا موسى را با