حجّتى كامل به نزد او فرستاد ، ولى او با تمام وجود و نيروى خود پشت كرد ( و حتى نمىدانست كه چگونه كفر خود را تفسير كند ) ، پس گفت كه اين جادوگر يا ديوانه است ، و خدا او و سپاهيانش را به قدرت خود گرفتار كرد ، و آنان را به سبب گناهانشان در دريا افكند . مصيبت قوم عاد نيز عبرتى بسيار مهم بود كه خدا برايشان باد سترون را فرستاد كه همهء آثار زندگى را در شهرهاشان از ميان برد ( به سبب آن كه كفران نعمت خدا كرده و فرستادگان او را تكذيب كرده بودند ) . با قوم ثمود نيز چنين كرد كه از فرمان پروردگارشان سرپيچى كرده بودند و گرفتار صاعقه شدند ( يعنى آتشى كه در آن عذاب بود ) ، و با آن كه منتظر آن بودند ، نتوانستند در برابر آن از خود دفاع كنند ، و هيچ كس به يارى آنان برنخاست ، و هرگز امكان يارى رساندن به ايشان وجود نداشت . پس از آن كه سياق به داستان نوح اشاره كرد ، درسى كه از آن وجود سنّت جزا در آفرينش را الهام مىگيريم ، پايان مىپذيرد ، و اين به قوم يا گناه خاص اختصاص ندارد ، و هر فسق و جريمه و اسراف جزاى خود را به دنبال خواهد داشت ، و اين همان جزا دليل تسلط پروردگار و دادگرى و نيرومندى او است ، و اين همه ما را به قبول جزاى بزرگتر در آخرت راهنمايى مىكند . شرح آيات : [ 20 ] اگر در هنگام روز از بالاى پشته‌اى به چمنزارهاى سبزى نگاه كنى كه درختان باردار آنها را در ميان گرفته‌اند ، و در طرف راست آنها كشتزارى از گلهاى رنگارنگ وجود دارد ، ناگزير زيبايى منظره تو را از يادآورى اين حقيقت غافل مىسازد كه : اگر نور خورشيد نمىبود كه بر روى طبيعت منعكس شود ، اين رنگهاى دلفريب بر آن مشاهده نمىشد . مگر نه چنين است ؟ چون اين حقيقت را به خاطر آورى ، آن وقت متوجه اين مطلب خواهى شد كه هر گلبرگ زيبا از اين گلها ، و هر گياه سبز دلفروز در اين چمنزارها ، نشانه‌اى