السيد محمد تقي المدرسي (مترجم: آرام)

40

تفسير هدايت (فارسى)

وَ لَقَدْ نَجَّيْنا بَنِي إِسْرائِيلَ مِنَ الْعَذابِ الْمُهِينِ * مِنْ فِرْعَوْنَ إِنَّهُ كانَ عالِياً مِنَ الْمُسْرِفِينَ و بنى اسراييل را از عذابى خوار كننده رهانيديم * از فرعون كه جوياى برترى و از اسراف كنندگان بود . فرعون نيز شخص ديگرى است كه جزاى عادلانه خود را در دنيا به سبب گمراهى و انحرافش ديد ، كه از جهتى / 43 علاقهء او با مردم برتريجويى و استكبار بود ؛ و علاقهءاش با طبيعت تبذير و اسراف . كلمهء « عاليا » در اين جا دلالت بر علوّ در اسراف ندارد ، بلكه مقصود از آن برتريجويى نسبت به مردم است كه پروردگار ما عزّ و جلّ در آيه‌اى ديگر دربارهء آن چنين سخن گفته است : تِلْكَ الدَّارُ الْآخِرَةُ نَجْعَلُها لِلَّذِينَ لا يُرِيدُونَ عُلُوًّا فِي الْأَرْضِ وَ لا فَساداً آن جهان ديگر را براى كسانى قرار داده‌ايم كه خواستار برترى در زمين و تبهكارى نيستند » . « 15 » يعنى كسانى كه با ديگران علاقه و ارتباط مبتنى بر استكبار و تعالى ندارند ، و نيز با طبيعت علاقه و ارتباط تبهكارى در آن ندارند ، و بدين گونه است كه بعضى از قرآن بعض ديگرى از آن را تفسير مىكند . [ 32 ] اما نعمتهاى الاهى ديگر بر بنى اسراييل پس از نجات يافتن از حكم طاغوت ، برترى يافتن آنان بود بر ديگر امتها ، و اين كه خدا از ميان ايشان كسانى را براى حمل رسالت خود برگزيد ، و اين جز براى آن نبود كه از فتنهء بزرگ در زندگى گذشتند و با كوشش شايستگى خود را براى اين مسئوليت ثابت كردند . وَ لَقَدِ اخْتَرْناهُمْ عَلى عِلْمٍ و دانسته آنان را برگزيديم . به سبب شايستگى و تمايزى كه در نتيجهء ايمان و كارهاى شايسته داشتند . عَلَى الْعالَمِينَ بر جهانيان . بنا بر اين بر ما و ملتهايى كه جوياى پيشرفت هستند ، واجب است كه در آن تلاش نكنيم كه در دنيا به برترى برسيم ، و براى تحقق بخشيدن به اين هدف بر ما

--> ( 15 ) - القصص / 83 .