/ 9 زمينهء كلّى سوره نام : اين سوره به دو نام شهرت دارد : 1 - غافر ( آمرزنده ) به سبب ذكر كرامت خداوند نسبت به مؤمنان و آمرزش طلبى حاملان عرش براى ايشان . 2 - مؤمن ( آن گرونده ) به سبب شرح داستان مؤمن آل فرعون و ذكر اكرام خداوند نسبت به دو و ديگر مؤمنان . زمينهء كلّى سوره : هدف و غايتى و الا كه اين آيات به حق در بيان آن مىكوشند ، همانا يادآورى نامهاى نيكوى خداوند است تا معرفت و شناخت نسبت به پروردگار كريم را در نفوس سرشار از ايمان بيفزايند و حجّت را بر كافران تمام كنند . پروردگار ما در تمام آيات كتاب كريم خود متجلّى شده است ، ولى / 10 - گرچه خداوند تعالى فراتر از امثال است - همان گونه كه خورشيد در هر افقى جلوه‌هايى بديع و جديد دارد ، هر سوره‌اى را نيز جلوه‌گريهايى مخصوص به خود است ، و همچنين است در اين سوره كه آغاز آن پروردگار بزرگ ما را بخشاينده گناه معرّفى مىكند ( و يكى از نامهاى اين سوره يعنى « غافر » از همين جا آمده ) و مىگويد كه او توبه پذير است و سخت عقوبت و صاحب نعمتهاى دراز دامن ، سپس در آيهء ( 15 ) نام فرابرندهء درجات و صاحب عرش را ياد مىكند و مىگويد كه او بر هر يك از بندگانش كه بخواهد به فرمان خود وحى مىفرستد ، سپس در آيه ( 65 ) آمده