محبت به او مىنگريستند ؛ و فرعون كه چنين ديد ، به همنشينان خويش گفت : آيا تا كنون چنين چيزى ديده بوديد ؟ ! » . « 6 » [ 17 ] براى رسالتهاى خدا گواهيهايى در دسترس است ، و از اين جمله است چالش در برابر بزرگترين فساد اجتماعى ، بدون خلاف و سازشكارى ، چنان كه نوح - عليه السلام - به چالش و مبارزهء با اختلاف طبقاتى برخاست ، و ابراهيم - عليه السلام - در برابر بت پرستى چنين كرد ، و همانند او پيامبر ما محمد - صلى اللَّه عليه و آله - به كار برخاست ، و لوط به مبارزهء با فساد اخلاقى پرداخت ، در صورتى كه شعيب به معارضهء با فساد اقتصادى قيام كرد ، اما موسى - عليه السلام - با نژاد پرستى به نبرد پرداخت و از فرعون خواست تا بنى اسراييل را كه به دست او ضعيف شده بودند از اسارت خود آزاد كند ؛ به فرعون گفت : « أَنْ أَرْسِلْ مَعَنا بَنِي إِسْرائِيلَ - كه بنى اسراييل را با ما روانه كن . » منطق گردنكشان : [ 18 ] از سياق چنان برمىآيد كه فرعون - همچون ديگر طاغيان - در آن كوشيد تا نعمتهاى خدا را به خود نسبت دهد ، و بر موسى بدان سبب منّت گذارد كه با تعليم و تربيت وى و خوراك دادن به او بر وى حق نعمت دارد . / 27 « قالَ أَ لَمْ نُرَبِّكَ فِينا وَلِيداً - گفت : آيا در كودكى تو را پيش خود نپرورديم ؟ » پس چرا بر مقررات و ارزشهاى اجتماعى كه در دامان آن رشد كرده بودى خروج كردى ، و اين را به فراموشى سپردى كه از انديشه‌ها و فرهنگ آن تغذيه كرده و بهره‌مند شده بودى ؟ و شايد از اين آيه بتوانيم استنباط كنيم كه طاغيان و ستمگران چه اندازه بر عامل تربيت در فاسد كردن ضمير مردم متكى بوده و به آن اعتماد داشته‌اند ، و على رغم اهميت اين عامل رسالتها به چالش و مبارزهء با آن

--> ( 6 ) - نور الثقلين ، ح 4 ، ص 48 .