استوار مىدارد و از شخص او براى خود او واعظ و ارشاد كننده‌اى قرار مىدهد . در خبر آمده است كه : وقتى زليخا از يوسف ( ع ) خواستار كار ناپسند شد و درها را بست در كنار اتاق بتى را ديد ، برخاست و روى آن بت را پوشاند ، يوسف از او پرسيد : چرا چنين كردى ؟ زليخا گفت : براى آن كه ما را نبيند ، يوسف گفت : تو از اين بت خود شرم مىكنى در حالى كه نه مىشنود و نه مىبيند ، آن گاه من از پروردگار خود كه سميع و بصير است شرم نكنم ؟ [ 18 ] قرآن حكمت آموز سپس نظر انسان را به آسمان و زمين جلب مىكند . . . به نشانه‌هايى كه همه گواه بر تسلّط مطلق خدا و سرسپردگى و فروتنى همه چيز در عالم هستى نسبت به ذات سبحان و منزّه اوست . / 40 أَ لَمْ تَرَ أَنَّ اللَّهَ يَسْجُدُ لَهُ مَنْ فِي السَّماواتِ وَ مَنْ فِي الْأَرْضِ وَ الشَّمْسُ وَ الْقَمَرُ وَ النُّجُومُ وَ الْجِبالُ وَ الشَّجَرُ وَ الدَّوَابُّ وَ كَثِيرٌ مِنَ النَّاسِ - آيا نديده‌اى كه هر كس در آسمانها و هر كس كه در زمين است و خورشيد و ماه و ستارگان و كوه‌ها و درخت و جنبندگان و بسيارى از مردم خدا را سجده مىكنند ؟ . . . » در واقع همهء اين چيزها به خدا سر سپرده‌اند و به دو فروتنى مىكنند . « وَ كَثِيرٌ حَقَّ عَلَيْهِ الْعَذابُ - و بر بسيارى عذاب محقّق شده . . . » امّا بسيارى از مردم به خدا سجده نمىگزارند و اين دسته در واقع جز نسبتى اندك را تشكيل نمىدهند كه چون با مجموعهء حيرت انگيز آفريدگان و شمارهاى افزونى كه كامپيوترها نيز از شمردن و آمار گرفتن آنها ناتوانند ، مقايسه شوند ، چيزى به حساب نمىآيند . راستى را ، كرامت انسان اقتضا و ايجاب مىكند به خدايى كه آسمانها و زمين و آنچه در آنهاست از آن اوست سجده گزارد ، آن خدايى كه هر چه بخواهد مىكند ، امّا سجده گزارى به بتى كه نه زيانى مىرساند و نه سودى يا زيان مىزند و سودى ندارد ، يا به بشرى حقير و خرد چون شاهان مغرور ، يا ثروتمندان فسادگر ، بيگمان موجب اهانت و ذلّت و خوارى و كوچكى است .