السيد محمد تقي المدرسي (مترجم: آرام)
41
تفسير هدايت (فارسى)
خداى سبحان هنگامى كه بشر را هدايت نمىكند او را به عبادت و بندگى بتهاى خاموش يا گويا دچار مىسازد و بدين خوار و خفيفش مىكند ، و كسى كه خدا او را خوار سازد هرگز گرامى كنندهاى براى خود نمىيابد . هيچ كس نمىتواند در برابر ارادهء خدا عرض اندام كند و با آن بستيزد ، و از محدودهء اهانت حاصل از شرك به عزّت توحيد و يكتا پرستى راه يابد ، زيرا خدا هر چه بخواهد مىكند و هيچ كس جز ذات سبحان او نيست كه هر چه بخواهد بكند . « وَ مَنْ يُهِنِ اللَّهُ فَما لَهُ مِنْ مُكْرِمٍ إِنَّ اللَّهَ يَفْعَلُ ما يَشاءُ - و هر كه را خدا خوار سازد ، هيچ كس گرميش نمىدارد ، زيرا خدا هر چه بخواهد همان مىكند . » از خوار شدن اينان ، يا گرامى شدن آنان كه به خدا سجده مىگزارند ، از اينجا بر ماست كه به دو پناه جوييم تا ما را به سوى خود راهنمايى فرمايد ، و ما را از جملهء كسانى قرار دهد كه به سبب سجده گزاريشان به درگاه خويش گراميشان داشته و اكرامشان فرموده است . [ 19 ] « هذانِ خَصْمانِ اخْتَصَمُوا فِي رَبِّهِمْ - اين دو گروه دربارهء پروردگارشان به خصومت برخاستهاند . . . » / 41 گروه ره يافتگان و گروهى كه گمراهى بر آنها محقّق شده و سزاوار آن بودهاند . « فَالَّذِينَ كَفَرُوا قُطِّعَتْ لَهُمْ ثِيابٌ مِنْ نارٍ - براى آنان كه كافرند جامههايى از آتش بريدهاند . . . » براى كسانى كه كافرند جامههايى آتشين به اندازهء تنشان بريده و آماده كردهاند تا آتش بيشتر و نزديكتر به تمام اجزاء بدنشان برسد و اين بدان جهت است كه عذاب سخت را بچشند . « يُصَبُّ مِنْ فَوْقِ رُؤُسِهِمُ الْحَمِيمُ - از بالا بر سرشان آب جوشان مىريزند . » وقتى جامهء آتشين بدن را مىپوشاند برخى اندامها مانند سر عريان و آشكار مىماند ، پس بر آنها نيز آب جوشان مىريزند تا عذاب تمام بدن آنان را فرا گيرد .