السيد محمد تقي المدرسي (مترجم: آرام)
25
تفسير هدايت (فارسى)
باطل است و آن حجت همانا دانش و رهنمايى يا كتابى روشنگر است . پس هر كسى كه حجّتى ندارد غير مؤمن است ، و حتى مستكبر و گردنكش از حق است كه به يك سو مىپيچد و مىكوشد مردم را از راه خدا منحرف سازد ، و جزاى او در دنيا خوارى است كه شامل كوچك شدن و پست و ذليل گشتن است . امّا روز قيامت نصيب او عذاب سوختن است به جزايى مطابق با آنچه خود به دست خويش كرده و اندوخته است . امّا كسانى را كه حقيقت ايمانى كه آنها را در برابر فتنهها مقاوم و پايدار كند و با فشارها بستيزد ، به دلهايشان رسوخ نكرده است مىبينى كه خدا را با ترديد از كنار راه مىپرستند . اگر خيرى / 25 به ايمانشان برسد دلگرم مىشوند و اگر به فتنهاى دچار شوند يا در معرض فشارى قرار گيرند به قعر گاوچالهء انكار فرومىافتند . آن گاه دنيا و آخرت را زيان مىبينند و اين همان زيان آشكار است . اينان با بادهاى سلطه و ثروت به اين سو و آن سو مىگرايند و چيزهايى جز خداى را مىخوانند كه نه زيانى به آنان مىزنند و نه سودى مىرسانند - بتهايى سنگى يا بشرى - و اين همان گمراهى بىپايان است . آرى آنان با خواندن بتهايى كه همان رهبرى بد و ياران بد باشند به خود زيان مىزنند . امّا كسانى كه خدا را با اطمينان و استوارى قدم مىپرستند ، و در برابر فتنهها و فشارها مىستيزند ، از سوى پروردگارشان پاداشى است نيكو و زيبا ، بهشتهايى كه نهرها در آنها جارى است ، زيرا خدا هر چه بخواهد مىكند . شرح آيات : [ 8 ] حجّت ميان خدا و آفريدگانش خرد است ؛ و از خرد ، دانش و شناخت و رهيابى حاصل مىشود . خرد است كه دارندهء خود را به پيروى از كتاب روشنى بخش رهنمون مىگردد ، و كسى كه اين حجّت را ندارد بباطل دربارهء خدا مجادله مىكند . « وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ يُجادِلُ فِي اللَّهِ - و از مردم كسى است كه دربارهء خدا