به ميدانهاى قتال بروند و حال آن كه خداى تعالى سپاه اسلام را با فرستادن لشكرى از ملائكه يارى نمود . ملائكه براى مسلمانان از سوى پروردگار بشارت پيروزى آوردند در اين سوره همچنين سخن از جهاد است و علل و عوامل هزيمت كفار و پيروزى مسلمانان در آيات ( 15 تا 29 ) سخن از پايدارى در نبرد است ، براى خشنودى خداوند و اطاعت از مقام فرماندهى و اجابت دعوت رسول اللَّه ( ص ) و دورى گزيدن از فتنه و رهايى خويش از جاذبهء زن و فرزند و دارايى و متحلى شدن به حليهء تقوى و بصيرت . در آيات ( 30 تا 35 ) سخن از مكر كفار است و ادعاهاى باطل آنان ، مثل اين ادعا كه مىتوانند همانند قرآن كتابى بياورند يا محاجّه با پيغمبر در باب نازل كردن عذاب بر آنها و نهى از آن گونه نماز گزاردن در برابر خانهء كعبه كه بر حسب عادتشان با فريادها و صفير زدنها همراه بود . يا هزينه كردن اموالشان در طريق بازداشتن مردم از روى آوردن به اسلام و اين كه از اين كار هيچ گونه سودى نخواهند برد . قرآن ضرورت قتال را با كفار را به منظور بر كندن ريشهء فتنهء آنها بيان مىدارد و مسلمانان را توصيه مىكنند كه بيمى به دل راه ندهند زيرا پيروزيشان نزديك است . خداى تعالى جنگ را با وجود سستى و درنگ فريقى از مسلمانان كه از جنگ بيمناك بودند مقرر مىدارد و آنان را همواره وعدهء پيروزى مىدهد ولى اين پيروزى آسان به دست نمىآيد و براى تحقق آن شروطى لازم است . از آن شروط است پايدارى و فرمانبردارى و خوددارى از نزاع و خصومت با يكديگر و شكيبايى و مغرور نشدن به خود و دورى از ريا كارى و نيز هر جنگجوى مجاهد بايد كه تحمل هر رنجى كه مىكند براى خشنودى خدا باشد . اما آن گروه كه هدف خود را بازداشتن و انحراف مردم از راه خدا قرار داده‌اند دستخوش اغواى شيطان‌اند . شيطان مىفريبدشان سپس آنان را وا ميگذارد ، ولى دين مردم را به جهاد دلير مىكند و اين نه نيرنگ است و نه فريب . و هر گاه / 9 كه جنگ فساد را ريشه كن نكند اين سنت خداوند است در زندگى كه ريشهء مفسدان را بر مىكند آن سان كه خداى تعالى با