السيد محمد تقي المدرسي (مترجم: آرام)
13
تفسير هدايت (فارسى)
/ 12 چنين است تجلّى پروردگار شرح آيات : به نام خداى بخشندهء مهربان . [ 1 ] الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ ستايش از آن خداوندى است كه آسمانها و زمين را بيافريد . » خداى سبحان فقط به آفرينش آسمانها و زمين بسنده نكرد ، بلكه زمام آنها را نيز به دست گرفت و كارهايشان به نظام آورد . پس هر چه در آسمانها و زمين است محدود است به حدودى معين كه آن را حكمت الهى و علم پهناور و قدرت مطلقه او معين فرموده است . خورشيد را وزنى و فراخنايى است و حرارتى و جرم و مدارى و راهى و نهايتى و فاصلهاى از ديگر خورشيدهاى شناور در فضا . همچنين زمين و ماه و ستارگان ثابت و سيار . و چنين است حال هر موجودى بر روى زمين . حتى آن ذرّه خرد نيز حد و مرزى دارد كه از آن در نمىگذرد . / 13 وقتى كه مىگوييم حد و مرز هر چيز ، مرادمان اين است كه هر شيء در حد معينى پايان مىيابد و از آن پس از حليهء وجود عارى مىگردد ، يا به تعبير ديگر در خارج از حد خود معدوم مىشود . مثلا يك سيب در يك مساحت و در يك وقت محدود ، يا به عبارت ديگر در مكان و زمان محدودى داراى موجوديت است . اما فراسوى آن مكان و زمان ديگر داراى وجودى نيست . همچنين خداوند تعالى به حكمت و قدرت خود براى وجود و عدم حدى معين كرده و هر شيء را در حدود معينى موجود ساخته و پس از طى مراحل وجود به سر حد عدمش مىكشاند پس