داريم كه اين جبهه بالاترين جبهه‌ها و اين جنگ بالاترين جنگهاست . شجاع كسى است كه در اين جنگ زمين نخورد . روايات در اين باره مختلف است ، مثلًا روايت مىنويسد : جوانى از جبههء جنگ برگشته بود . هنوز منزل نرفته بود ، گرد و غبار جبهه به صورتش بود با شمشير خون‌آلود از پيش پيغمبر ( ص ) گذشت . پيغمبر ( ص ) فرمودند : جوان بارك الله به تو كه به جهاد رفتى ، اما « عليك بالجهاد الاكبر » بر تو باد به جهاد بزرگتر از اين ، گفتند : يا رسول الله ، چه جهادى بالاتر از جنگ ، اين از ميدان جنگ بر مىگردد . فرمود : جهاد بزرگتر از اين ، جهاد با نفس اماره است . جهاد روح با جسم ، جهاد بعد معنوى با حيوانى ، يعنى اين كه شخص بتواند حيوانى را رام كند . چنانچه باز هم روايت داريم كه جوانهايى زورآزمايى مىكردند ، سنگ بزرگى بود ، مىخواستند اين سنگ را بلند كنند ، پيغمبر ( ص ) رسيدند و آنها را تشويق نمودند و فرمودند : بارك الله ، زورآزمايى و ورزش است ، كارخوبى است ، اما : « اشجع الناس من غلب هواه » . شجاع آن نيست كه بتواند سنگى را بردارد تا بگوييم شجاعتر از ديگرى است آرى ، شجاعش مىگوييم ، اما شجاعتر از همه آن كسى كه بتواند بر هوى و هوس و بر آن بعد حيوانى غلبه پيدا كند . بالاخره نظير اين دو قضيه‌اى كه گفتم در اسلام زياد است و شعار اسلام اين است : « اشجع الناس من غلب هواه » . در اين ميدان