دلالت بهترين زيارتهاست به راستى زيارتى از نظر مضمون به خوبى زيارت جامعه نداريم . كسانى كه حالى داشته باشند و در زيارت تدبر كنند خيلى لذت مىبرند مخصوصاً اگر عشقى به امام زمان ( ع ) و اهل بيت داشته باشند . مىفرمايد : من به نجف رفتم ، مىخواستم به حرم بروم خجالت مىكشيدم . گفتم من هنوز خود را نشناختم چطور سر قبر اميرالمؤمنين - عليه السلام - بروم . تصميم گرفتم مدتى را عبادت كنم تا يك رابطه و قابليتى برايم پيدا شود بعد به حرم بروم . روزها به وادى السلام مىرفتم - خدا قسمت همهء ما بكند كه به آنجا برويم - در آنجا محلى مربوط به آقا امام زمان ( ع ) است كه به آن « مقام صاحب » مىگويند . به آنجا مىرفتم و عبادت مىكردم و چون نمىشد شبها را در قبرستان بمانم به رواق مطهر حضرت مىآمدم و در آنجا عبادت مىكردم . چند روزى اين قضيه طول نكشيد ، هنوز به حرم نرفتم عالم مكاشفه برايم پيدا شد . عالم مكاشفه براى خود عالمى است ؛ اگر كسى علم داشته باشد ، با خدا رابطه داشته باشد اين دو موجب مىشود كه چشم بصيرتى پيدا كند ، كم‌كم به اينجا مىرسد كه هويت انسانها را مىبيند يعنى مىبيند كه فلانى آدم است يا الاغ ، آدم است يا سگ و كم‌كم بدانجا مىرسد كه با ملائكه سروكار دارد ، به آنجا مىرسد كه از نظر كشف خدمت آقا امام زمان ( عج ) مىرسد . مىگويد : در رواق مطهر حضرت اميرالمؤمنين ( ع ) برايم حالت