سره الشريف - خيلى واضح شود ؛ شما يك شيشهء در باز را به اقيانوس بيندازيد فوراً پر از آب مىشود اما در اين شيشه را ببنديد و به اقيانوس بيندازيد ، اگر يك سال هم اين شيشه در اقيانوس باشد يك ذره آب در آن نخواهد بود . آيا فيض دريا جايى رفته ؟ آيا ممانعت از دريا بود ؟ نه ، شيشه در بسته لياقت ندارد كه فيض دريا به آن برسد و آب در آن جاى بگيرد . به اطاقى كه روزنه‌اى ندارد تشريف ببريد و در آن اطاق هم روزنه‌اى نداشته باشد ، در را به روى خود ببنديد ؛ حالا آفتاب به شما نمىرسد ، سايه هم به شما نمىرسد ، اطاق تاريك است تاريك . آيا اطاق كه تاريك تاريك است تقصير از خورشيد است ؟ نه ، در را باز كن نه فقط سايه خورشيد به تو مىرسد ، آفتاب به تو مىرسد ، اگر آفتاب به اطاق نمىآيد تقصير او نيست اين ديوارهاست ، تقصير خود ماست كه به اين اطاق رفته‌ايم و در را به روى خود بسته‌ايم . دل ناپاك به منزلهء در بسته است . حسد دل را ناپاك مىكند مخصوصاً كه اين صفت رذيله در ميان بسيارى از ما هست و به شما بگويم كه در ميان اهل علم يعنى شما معلمها بيشتر است . بدانيد ، حسد رذيله‌اى است كه موجب مىشود برادرى برادرش را بكشد . آن كه اول گناهى كه در روى زمين واقع شد زير سر اوست ؛ آن كه مظلوم را له مىكند و مىداند مظلوم است ، با اين