شخص گاهى مىداند كه درد دارد ، نزد دكتر مىرود دكتر هم اگر تشخيص بدهد او معالجه مىكند ، اما يك دفعه نمىداند كه درد دارد ، پيش پزشك نمىرود تا معالجه شود . آدم لجوج اين چنين است . آن كس كه گناه كند و گناه خود را توجيه كند ؛ آن كه روى عناد گناه كند ، روى لجاجت مرتكب معصيت شود ، معلوم است كه خود را گناهكار نمىداند تا توبه كند ، ولى برعكس ، اگر از روى جهالت گناه كند ، شهوت بر او غالب شود و گناه كند - العياذ با الله - مرتكب زنا شده ، بعداً ناراحت و پشيمان است ، خود را گنهكار مىداند ، خود را مريض مىداند ، به دكتر مراجعه مىكند ، دكتر مىگويد دواى تو توبه است ؛ اما اگر از روى عناد گناه كند ، در اين صورت خود را مقصر نمىبيند تا توبه كند . آيه شريفه مىفرمايد : « انما التوبة علي الله للذين يعملون السوء بجهاله » . مىگويد : مواظب باش . گناه نكن و اگر گناهى كردى از روى جهالت بوده باشد ، كه اگر از روى غلبهء شهوت و جهالت نباشد بدان موفق به توبه نخواهى شد ، نه اين كه اگر موفق به توبه شدى توبه‌ات را ديگر قبول نمىكنم ؛ اين آيه زنگ خطر مىزند ، مىگويد اى كسى كه در معرض گناه هستى ، مواظب باش گناهت روى لجاجت نباشد ، روى جهالت باشد ، كه اگر از روى جهالت نشد بدبخت مىشوى . از اين افراد فراوان هستند ، كسانى كه در مقابل خدا قد علم