خودت در را باز كن ، در روى شوهر بخند و به قول آن روانشنا كه براى خانمها مىگويد كه نگرانى ، دلهره ، اضطراب خاطر ، بينشاطى و امثال اينها براى زن ، به منزلهء خاكروبه در خانه است ، خاكروبه جايش كجاست ؟ بايد آن را از خانه خارج كرد . او مىگويد : قبل از اين كه شوهر به خانه بيايد ، نگرانىها ، دلهره‌ها ، اضطراب خاطرها و بىنشاطىها همه بايد به كنار رود ؛ اينها آشغال است ، بايد كنار ريخت ، بايد مهياى شوهردارى بشود ، بگويد ، بخندد ، حرفهاى نگران كننده و غصه‌ها مربوط به شوهر نيست ، بايد شوهردار باشد ، چنانچه مرد بايد زن‌دار باشد . بارى ، اين زن به آن چه كه اسلام مىخواست عمل كرد ، بچه‌اش مرده اما استقامت دارد ، صبر دارد ، مىداند : « ولنبلونكم بشيء من الخوف و الجوع و نقص من الاموال و الانفس و الثمرات و بشر الصابرين » « 1 » . مىداند كه همين بچه مرده‌اش مىتواند باعث استكمال او باشد ؛ جلو شوهر آمد ، شوهر در را باز كرد و سلام كرد . زن خنديد ؛ از بچه سؤال كرد . جواب داد الحمدلله خوب شد ، بله دروغ هم نگفت ، خوب شد ، رفت به درخت طوبى ، در آنجا شير مىخورد . آمدند و نشستند ، گفتند و خنديدند ، خستگى را از دل شوهر برد ، خوابيدند ، خودش را به شوهر عرضه داشت ، قبل از اذان صبح بلند شدند ،

--> ( 1 ) . سوره بقره - آيهء 155 .