روى سرشان مىباشد . در خصوص صبر در مصيبت بايد گفت كه دنيا خانهء مصيبت است ، معنا ندارد كه كسى در اين دنيا باشد ، اما موجبات نگرانى و مشكلات براى و پيش نيايد ! به قول اميرالمؤمنين - سلام الله عليه - كه مىفرمايد : « الدنيا بحر عميق يغرق فيه خلق كثير » « 1 » و در جملهء ديگرى مىفرمايد : « الدنيا محفوف بالبلاء » اگر در آب باشيد ، چگونه آب بر شما مسلط است ، اطراف شما را مىگيرد ؛ هر كسى هم كه در دنيا باشد ، اين طور است ، محوف به بلا است ؛ اطراف انسان را گرفته است و اگر بتواند از اين بلا استفاده كند ، آن وقت است كه استكمال پيدا مىكند . مرد آن است ، انسان آن است كه از بلا استفاده كند و اتفاقاً استكمال انسان هم از همين راه است ؛ حافظ چه خوب مىگويد : ناز پرورده ، تنعم ، نبرد راه به دوست * عاشقى شيوهء رندان بلاكش باشد اگر انسان مىتواند به جايى برسد كه به جز خدا نداند ، به خاطر همين مصيبت‌هاست ، به خاطر همين بلاهاست كه در دنيا مىباشد . لذا يكى از نعمتهاى بزرگ خدا بلاست ، چون بلاموجب استكمال انسان است ، بايد از آنها استفاده كنيم . اگر كسى شنا بلد نباشد ، وقتى به دريا بيفتد غرق مىشود ؛ همه چيز هم در دريا وجود دارد : نهنگ هست ، ماهى آدم خوار هست

--> ( 1 ) . « دنيا درياى عميقى است كه انسانهاى زيادى در آن غرق مىشوند » . سفينه البحار - ج 1 - ص 467 .