آنكه ايمان نفوس را تطهير مىنمايد ، بنابراين آمنّا مشتمل است بر تطهير نمودن حقتعالى نفوس مؤمنين را و نيز دلالت بر آن دارد همانطورى كه صبغة اللّه به معناى تطهير اللّه بوده و مؤكّد مضمونى است كه از آيه آمنّا باللّه الخ استفاده مىشود . سپس مصنّف با كلام بعدى به اين نكته اشاره كرده كه چگونه تطهير اللّه تقديرا در صحبت و همراهى چيزى واقع شده كه از آن به صيغ تعبير شده است ، وى گفته است : اصل اينمعنا كه تطهير با لفظ صبغ آمده اينستكه : نصارى فرزندان خود را در آب زردرنگى كه موسوم به [ معموديّه ] بود فرومىكرده و مىگفتند اين فروكردن آنها را تطهير مىكند لذا يكى از ايشان كه فرزندش را چنين مىنمود مىگفت : الآن اين فرزند حتما و قطعا نصرانى گرديده لذا خداوند متعال مسلمين را مأمور ساخت كه به ايشان بگويند : بگوئيد ما ايمان به خدا آورده و حقتعالى ما را بواسطه ايمان مطهّر ساخته مطهّر ساختنى نه مثل تطهير ما و پاك گردانيد ما را بواسطه ايمان پاك نمودنى نه مثل پاكى ما . البتّه اين معنا زمانى است كه خطاب در [ قولوا آمنّا باللّه ] به كافرين باشد ولى اگر خطاب مزبور بمسلمين فرض شود معنا چنين است : مسلمين مأمور شده‌اند باينكه بگويند خداوند متعال ما را به واسطه ايمان پاك نمود پاك‌كردنى ولى اين نصارى شما را حقتعالى پاك نگردانيده است . پس در اين آيه شريفه از ايمان به خدا به لفظ [ صبغة اللّه ]