موافق درآمد درحاليكه ابدا سخن او را نشنيده بودم : و اگر ندانيم كه كلام دوّم مأخوذ از اوّل است و صرفا اتّحاد و اتّفاق آن دو را ملاحظه كنيم بايد در مقام تعبير اينطور گفته شود : فلانى شعرى چنين گفته و ديگرى بر او سبقت داشته پس چنان سروده است و نبايد حكم كنيم كه دوّمى كلامش را از اوّلى اخذ كرده است و بدين ترتيب فضيلت صدق و راستى رعايت گشته و از ادّعاى علم غيب و نسبت نقض به ديگرى برحذر مىمانيم . شرح فارسى : توضيح قوله : من قبيل الاتّباع : مقصود از [ اتّباع ] اتباع كلام از كلام ديگرى است يعنى اخذ و سرقت از آن . قوله : الى حيّز الابتداع : مقصود از [ حيّز ] حدّ و از [ ابتداع ] تأسيس و عدم اخذ و سرقت مىباشد . قوله : بان يخبر هو : ضمير [ هو ] به قائل دوّم راجع است . قوله : انّه اخذه منه : ضمير منصوبى در [ اخذه ] به كلام و در [ منه ] به كلام اوّل راجع است . قوله : بشئ من ذلك : يعنى بشئ من الاخذ و السّرقة . قوله : اى مجيئه : يعنى مجئ الخاطر و منظور از [ خاطر ] معنائى است كه به ذهن خطور كرده است . قوله : اين يذهب بك : اين كلام را به كسى مىگويند كه بخواهند وى را اشتباه‌كار و گمراه تلقّى نمايند .