و قول ابو الطّيب : لو لا مفارقة الاحباب ما وجدت * لها المنايا الى ارواحنا سبلا و اگر معنا به تنهائى اخذ شود آن را المام و سلخ گويند و آن نيز بر سه قسم است : اوّل آن همچون قول ابو تمام : هو الصنع ان تعجل فخير و ان ترث * فللريث فى بعض المواضع انفع و قول ابو الطّيب : و من الخير بطوء سيبك عنّى * اسرع السّحب فى المسير الجهام شارح گويد : و اگر كلام دوّم از نظر بلاغت مساوى و مانند كلام اوّل باشد پس از ذمّ به دور بوده ولى در عين حال فضل و رجحان براى كلام اوّلى است همچون قول ابى تمام : لو حار مرتاد المنيّة لم يجد * الّا الفراق على النّفوس دليلا يعنى : اگر مرگى كه در طلب مردم است در دست يافتن به ايشان متحيّر و سرگردان بود نمىيافت بر نفوس راه و نشانه‌اى مگر فراق و جدائى را . كلمه [ حار ] يعنى متحيّر بود در دست يافتن بر هلاك نمودن نفوس و [ مرتاد المنيّة ] يعنى طالبى كه عبارتست از مرگ ( بنابراين كه اضافه مرتاد به المنيّه از قبيل اضافه بيانيّه باشد ) . و قول ابو الطّيب : لو لا مفارقة الاحباب ما وجدت * لها المنايا الى ارواحنا سبلا يعنى : اگر جدائى و فراق دوستان از هم نبود مرگ‌ها