و سرّ اينكه اين نوع از اتّفاق را از سرقات شعرى نمىدانند اين استكه غرض مزبور كه عمومى است در مقول و عادات مستقر بوده و فصيح و عجم شاعر و مفخم در آن مشتركند . شرح فارسى : توضيح قوله : فى السّرقات الشّعرية : امورى هستند كه بواسطه آنها معناى كلام سابق را در لاحق داخل مىكنند و شرح آنها انشاء اللّه بعدا خواهد آمد . قوله : ان كان فى الغرض على العموم : يعنى اگر در غرضى كه مورد قصد عامّه مردم است با هم متّفق باشند . قوله : و لا استعانة : يعنى نبايد اعتقاد داشت كه كلام دوّم استعانت جسته است از اوّلى در رسيدن بغرض . قوله : و لا اخذا : يعنى نبايد معتقد بود كه دوّمى از اوّلى اخذ شده است . قوله : و نحو ذلك مما يؤدى هذا المعنى : همچون اغاره و غصب . قوله : و الاعجم : يعنى غير فصيح . قوله : و المفحم : يعنى غير شاعر . متن و ان كان فى وجه الدّلالة كالتّشبيه و المجاز و الكناية و كذكر هيئات تدلّ على صفة لاختصاصها به من هى له كوصف الجواد بالتهلل عند ورود العفاة و البخيل بالعبوس مع سعة ذات اليد فانّ اشتراك النّاس فى معرفته لاستقراره فيهما كتشبيه الشّجاع