روم . قوله : لا تخشوا النّاس و اخشونى : آيه ( 44 ) از سوره مائده قوله : و فسّره : ضمير فاعلى به [ بعضهم ] راجع بوده و ضمير مفعولى به تدبيج برمىگردد . قوله : او غيره : يعنى غير مدح مثل هجو نمودن يا مرثيه گفتن و يا سرودن غزل . قوله : و اراد بالالوان : ضمير فاعلى در [ اراد ] به بعض راجع است . قوله : بقرينة الامثلة : مانند مثال اوّل كه در آن بيش از يك لون آمده . قوله : الملطخة بالدّم : كلمه [ ملطخه ] يعنى آلوده . قوله : و تدبيج التورية : يعنى تدبيجى كه مشتمل بر توريه مىباشد . قوله : فمذا اغبر العيش : اغبرار عيش عبارت است از ضيق و نقصان زندگانى . قوله : الاخضر : اخضرار عيش كنايه است از كمال وسعت در زندگانى . قوله : و ازورّ المحبوب الاصفر : كلمه [ ازورّ ] يعنى دور شد و اعراض نمود . قوله : اسود يومى الابيض : اسوداد يوم كنايه است از ضيق حال و كثرت هموم چنانچه بياض يوم كنايه است از توسعه حال و فرح و سرور قوله : و ابيض فودى الاسود : كلمه [ فود ] عبارتست از موى