حذف مىشود قاعده اينستكه در مصغّر اين گونه از اسماء همان حروف را بايد حذف كرد . مثلا در جمع منتهى الجموع « سفرجل » مىگوئيم : سفاريج و در تصغيرش نيز مىگوئيم : سفيرج . چنانچه ملاحظه مىشود براى ساختن جمع « لام » را حذف كرده‌ايم كه در تصغيرش نيز همين حرف حذف شده است . 2 - قاعده اينستكه ياء تصغيرش وقتى به اسمى ملحق شد اگر اسم مذكور داراى علامت تأنيث باشد حرف قبل از ياء را بايد مفتوح نمود مانند : فطيمه و حبيلى و حميراء . و برخى كه قبل از الف « افعال » واقع شده يا بيش از الف سكران و اسمى كه ملحق بان است قرار گرفته واجب الفتح مىباشد مانند : اجيمال و سكيران و عثيمان . 3 - در كلماتيكه الف ممدوده و تاء تأنيث منفصل از كلمه به حساب آيند در وقت تصغير نبايد حذف شوند اگر چه در جمع مكسّر حذف مىگردند مانند : قريفصاء و سفيرجة . 4 - در اسمائيكه مركّب اضافى يا مزجى هستند چون جزء دوّمشان منفصل از جزء اوّل به حساب مىايند لاجرم در وقت تصغير حذف نميشوند لذا در تصغير « امرئ القيس » و « بعلبك » مىگوئيم : اميرى القيس و بعيلبيك . 5 - كلماتيكه داراى الف و نون زائده هستند چون ايندو حرف منفصل از آنها محسوب ميشوند لاجرم در وقت تصغير نبايد حذف شوند فلذا در تصغير « زعفران ! مىگوئيم : زعيفران . 6 - اسماء مقصورى كه زائد بر چهار حرف باشند و قبل از الف مقصوره حرف مدّى قرار نگرفته باشد در وقت تصغير بايد الف مقصوره آنها را حذف كرد مانند : « قرقرى » كه مىشود : قريقر . و در صورتى كه قبل از الف مقصوره حرف مدّ باشد در تصغير آن مخيّر هستيم بين